Latest news
A+ R A-

විශේෂාංග ලිපි

 
තමන්ව ලිංගික බලහත්කාරයට ලක්කිරීමට කිරීමට උත්සාහ කළ පුද්ගලයකු ඝාතනය කළ ඉරාන කාන්තාවක් ඉරාන අධිකරණ තීන්දුවකට අනුව එල්ලා මරා දැමුණි. මෙලෙස එල්ලා මරාදමා ඇත්තේ, රිහානද් ජබාරි නැමති 27 හැවිරිදි තරුණියකි. ඇය විසින් මෙම පුද්ගලයා ඝාතනය කර ඇත්තේ 2007 වසරේදී, ඇයට වයස අවුරුදු දු 19ක්ව තිබියදී වන අතර 2009 වසරේදී ටෙහෙරාන්හි අපරාධ අධිකරණයක් විසින් ඇයට මරණ දඬුවම කරන ලදී.
ඇය විසින් ඝාතනය කර ඇත්තේ, මොරතසා අබ්දොල්අලි සර්බාන්දි නම් ඉරාන  හිටපු බුද්ධි සහ ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශ නිලධාරියකි. ජබාරි අධිකරණයට පවසා ඇත්තේ, අදාළ පුද්ගලයා තමන් ලිංගික බලහත්කාරයට ලක්කිරීම උත්සාහ කළ අවස්ථාවේ තියුණු ආයුධයකින් ඇන ඔහු  ඝාතනය කළ බව ය.
අදාළ පුද්ගලයා ව්‍යාපාරික ගනුදෙනුවක් පිළිබඳ සාකච්ඡා කර ගැනීම සඳහා  සිය  කාර්යාලයට පැමිණෙන ලෙස තමන්ට දැනුම් දුන් බවත් ඒ අනුව එම ස්ථානයට ගිය අවස්ථාවේ මෙය සිදු වූ බව ත් ඇය පවසා ඇත. ඇමිනේස්ටි ජාත්‍යන්තරය ඇතුළු සංවිධාන රැසක් ඇයගේ නඩු තීන්දුවට එරෙහිව නැගී සිටිය ද එම කිසිදු සංවිධානයකට ඇය මරණයෙන් ගලවා ගැනීමට නෙහැකි විය.
ඇය නිදහස් කර ගැනීම සඳහා අවශ්‍ය වූ මරා දැමුණු පුද්ගලයාගේ පවුලේ අයගේ අනුමැතිය ලබාගැනීමට රිහානි ගේ ඥාතීන් අසමත් වී ඇති අතර ඇය මෙම මිනී මැරුම කරන ලද්දේ ආත්ම ආරක්ෂාවට බව නඩු විභාගයේදී ඔප්පුකිරීමට ඇය අසමත් වීමද මෙසේ එල්ලා මරාදැමීමට හේතු වූ බවද “ටස්නීම්” මාධ්‍ය ආයතනය වැඩිදුරටත් වාර්තා කරයි.
මෙම නඩුව නැවත අසන්නැයි එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය විසින් ද ඉල්ලීමක් කර තිබියදී සිකුරාදා උදෑසන මරණීය දණ්ඩනය ලබාදී තිබේ.
 
පහත දැක්වෙන්නේ මරනීය දණ්ඩනයට දින 12කට පෙර සිරගතව සිට ඇය තම මවට ලියූ ලිපියේ සිංහල පරිවර්ථනයයි. 
 
ආදරණීය චෝලේ (අම්මේ),
සෙනසුරාදා ඉෂාස් නීතිය මා ලඟට ආවා. මගේ ජීවිත පොතේ අවසාන පිටුවට මම ආවා කියලා ඇයි මට කිව්වේ නැත්තේ. ඒක මට වේදනාවක් ඒ වේදනාව ඔබට දැනුනේ නැද්ද? ඔයා දුකෙන් ඉන්නකොට මට ලැජ්ජයි. අම්මාගේ අතයි, තාත්තාගේ අතයි සිඹින්න මට අවස්ථාව නොදුන්නේ ඇයි? 
මේ ලොකය අවුරුදු 19ක් මට ජීවත් වෙන්න අවසර දුන්නා. ඒ අඳුරු රාත්‍රියේ මරන්න නියමිත වුණේ මාව. එහෙම වුණානම් මගේ සිරුර මෙලහට නරක තැනකට විසිකරලා. දවස් කීපයකට පස්සේ ඔයාව අඬගහගෙන යන්න තිබුණා මගේ ශරීරය හඳුනාගන්න. එහෙම වුණානම් ඒ දවසේ ඔයාට අඳුනාගන්න තිබුණා මාව කෙනෙක් අපයෝජනය කරලාත් තිබුණා කියලා. එදා මාව මරපු කෙනා ඔයාට කවදාවත් හඳුනාගන්න වෙන්නේ නෑ. උන්ට තියෙන සල්ලි, බලය අපි ගාව නෑ. ඊට පස්සේ ලැජ්ජාවෙන් රිදුම් දිදී ඔයාටත් ජීවත් වෙන්න තිබුණා. ඊට අවුරුදු කීපයකට පස්සේ ඔයත් ජීවිතෙන් සමුගනියි. එතකොට සියල්ල අවසන් වෙලා. 
මරණයෙන් ජීවිතය අවසන් වෙන්නේ නෑ.
මේ ලෝකේ එක් එක පුද්ගලයෝ එක එක දක්ෂතා එක්ක උපදින්නේ. එක එක්කෙනාගේ ජීවිත එක එක්කෙනාට බලය පවරණවා. ඔයා එහෙම කියලා දුන්නා මතකද? සමහර වෙලාවට කෙනෙක් විප්ලවයක් කරන්න ඕන කියලා මම ඉගෙන ගෙන තියෙනවා. කරත්ත තල්ලු කරන මනුෂ්‍යෙයකුගේ මූණට ගහලා ගහලා අන්තිමට එයා මිය යනවා. අපි මැරිලා ගියාට කමක් නෑ උත්කෘෂ්ට සමාජයක් හදන්න දිගටම සටන් කරන්න ඕනා කියලා ඔයා මට කියලා දුන්නා මතකද? හැබැයි මට දඬුවම් දුන්නේ ඒක බලලා නෙමෙයි.  මම එදා කරපු දේ මිනීමැරුමක් කියලා මට හැඟුණේ නෑ. මම මදුරුවෙක්වත් මරපු කෙනෙක් නෙමෙයි. කැරපොත්තෙක් ගෙදරට ආවත් මම මැරුවෙ නෑ, තටුවෙන් අල්ලලා එලියට විසිකෙරුවා විතරයි. 
මට දඬුවම් දෙනකොට එයාලා නිකන්වත් බැලුවෙ නෑ මගේ අද බොක්ෂින් ක්‍රීඩකයෙකුගෙ වගේ දරදඬුද කියලා. අම්මේ ඔයා කිව්වා නේද මව්බිමට ආදරේ කරන්න ඕන කියලා. ඒත් මව්බිමට දැන් මාව ඕනෙ නැතිලු. උසාවියේදී නිතීඥයෝ මගෙන් ප්‍රශ්න කරද්දී මම වැරැද්දක් කෙරුවේ නෑ කිව්වම මට කුණුහරුපෙන් බැන්නා. මට අන්තිමට හිතුණා මොනවා වුණාත් හැමෝම ලස්සනයි කියන මගේ කොන්ඩෙවත් මට ඉතුරු වෙයි කියලා. ඒත් ඒකත් උන් කපලා දැම්මා. ජීවිතේ අන්තිමට මට ලැබුණේ මරණ දඬුවම තෙක් දවස් 12ක හිරදඬුවමයි තට්ට හිසකුයි විතරයි. 
ආදරණීය චොලේ, අඩන්නැතුව මේක අහන්න. මම කතාකරන දේවල් නැවතීමේ තිත් නැතුව දිගටම යනවා. මගෙන් පස්සේ ඒක වෙන වෙනෙක් භාර ගන්නවා. ඔයා මා ලඟ නෑ. මම නැතිවුණාට පස්සේ මගේ වචන ටික ඔයා ලඟට එයි. මගේ අතින් ලියපු ගොඩක් ලියුම් ඔයාට ලැබෙයි. 
ආදරණීය චොලේ, සොකේ ඔක්කොම එක පැත්තකට තියලා මම කියන දේවල් ඔයාට බර වැඩියි කියලා මම දන්නවා. මගේ මරණ දඬුවම ඉවත් කරන්න කියලා ඔයා කාටවත් බැගෑපත් වෙන්න එපා. ඔහෙම වෙන්න කියලා ඔයාගෙන් මම ඉල්ලන්නෙත් නෑ. මම මගේ ජීවිතයට ගොඩාක් ආදරය කරනවා. මම ආදරය කරන තවත් ජීවිතයක් නැති කරන්න මම කැමති නෑ. ඒ හින්දා මම මැරුණට පස්සේ මගේ හදවත, වගුගඩු, ඇස්, අස්ථි, ඒ සියල්ල අරගෙන ඒවා නැති අයට දෙන්න. ඒවා ලබාගන්න අයට මගේ නම කියන්න එපා. 
ආදරණීය චොලේ, ඔයා අඬන්න එපා. ඔයා කළු කළු ඇඳුම් අඳින්නත් එපා. මගේ කටුක ජීවිතය ඔයා අමතක කරන්න උත්සාහ කරන්න. මාව සුළඟට භාර දෙන්න. 
මේ ලෝකේ අපිව පිළිගත්තේ නෑ. මම දෛවය පිළිගන්නේ නැ. ඒකට යටත් වෙන්නෙත් නෑ. මම මැරිලා යනවා. මේ තීරණේට සම්බන්ධ පොලිසිය, නීතීඥයින්, විනිසුරු, රස පරීක්ෂකවරයා, බලන් හිටපු කට්ටිය ගැන මම දෙවියන්ට කියනවා. මෙයාලා මාව මේ ලෝකෙදි වැරදිකාරියක් කියලා කිව්වා. මෘදු හදවතක් තියෙන මගේ ආදරණීය චෝලේ, ඒ ලොකෙදි මම මෙයාලව වැරදිකාරයෝ කියලා කියනවා. ඒ ලෝකෙදි මෙයාලා තමයි වැරදිකාරයෝ. දෙවියන්ගේ නීතිය කොහොමද කියලා අපි බලමු. මම මැරෙන තෙක් ඔයා වඩාගෙන ඉන්නවට ගොඩක් කැමැත්තෙන් හිටියා. ඔයාට මම ගොඩාක් ආදරෙයි. 
රෙහානේ
පසුගිය සතිය පුරාම මාධ්‍යවල ප‍්‍රධාන පුවතක් බවට පත් වුණේ කුරුණෑගල, අබන්කොළවැව කේෂානි දැරියව පැහැර ගැනීමේ සිදුවීම. වයස අවුරුදු 4,1/2ක පමණ දැරියව සිය නිවසේ නිදා සිටිය දී පැහැර ගැනීමට ලක් වූයේ පසුගිය 9 වැනිදා. දින කිහිපයකට පසුව සැප්තැම්බර් 12 වැනිදා තමාරා කේෂානිව පොලිසියට හමු වුණා. ඒ යම්කිසි පුද්ගලයකු විසින් ලබා දුන් ඔත්තුවකට අනුව. ඊට පසු දින එනම් 13 වැනිදා කේෂානි පැහැරගෙන යාමට වගකිව යුතු යැයි කියන ග‍්‍රීස් ගාමිණී නමැත්තකු කුඹුක්ගැටේ දීගම ප‍්‍රදේශයේ දී තරුණයන් පිරිසක් විසින් අල්ලා පොලිසියට බාර දී තිබුණා. ගම්වැසියන් විසින් දරුණු ලෙස පහරදීම නිසා මේ පුද්ගලයා රෝහල් ගත කිරීමට සිදු වූ බවත් මාධ්‍ය වාර්තා කර තිබුණා. 
ඉහත ලිපි ශීර්ෂය දුටු විට විවිධ ආකාරයේ දේවල් උපකල්පනය කරන්න කෙනෙකුට පුළුවන්. කෙනෙකුට හිතෙන්න පුළුවන් නාඩගමක් කියූ විට විශ්වවිද්‍යාලයට ගෙන්වා පෙන්වන නළු නිළියන් රඟපාන නාඩගමක් ගැනද මේ කියන්නේ කියලා. මේකත් එවැනි වර්ගයේ එක්තරා නාඩගමක් බව මුලින්ම කිවයුතුයි. නමුත් මේක තරමක් වෙනස් නාඩගමක්. 
පහුගිය වසර කිහිපය පුරාම ශිෂ්‍යයෝ වගේම ශිෂ්‍ය භික්ෂූන් වහන්සේලාගේත් අරගල බොහොමයක් අපි දුටුවා. නමුත් ඒ අතර පාලි හා බෞද්ධ විශ්වවිද්‍යාලය කිසි හැල හොල්මනක් නැතිව තිබෙන අයුරක් තමයි පිටින් බැලූවම අප කාහටත් පෙනුණේ. ශිෂ්‍ය අරගල හෝ ශිෂ්‍ය භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ අරගල අතර මාතෘකාවක් නොවී රට තුළ සාකච්ඡුාවට බඳුන් නොවී ඉතා සාමදානයෙන් කල් ගෙවන අයුරක් පෙන්වූ හෝමාගම බෞද්ධ පාලි විශ්වවිද්‍යාලය තුළ පරිපාලනය හා ආණ්ඩු හිතෛශීන් හැංගි හැංගි බැඳි වෙස් දැන් ගැලවිලා ගිහින්. 

දරුවන් ජීවත් කරවීම, ඔවුන්ට ශිල්ප ශාස්ත‍්‍ර ලබා දීම වර්තමානයේ දෙමාපියන් මත පැටවුනු විශාල බරක් බවට පත්ව තිබේ. රටකට අවශ්‍ය මානව සම්පත් සංවර්ධනය උදෙසා වූ රජයේ කාර්යභාරය ක‍්‍රමයෙන් පටු වීම මෙයට ප‍්‍රධාන හේතුවයි. නිදහස් අධ්‍යාපනය සහ අධ්‍යාපනයේ නිදහස බරපතල ලෙස අර්බුදයට ලක් වීම, එහි රාජ්‍ය පංගුව ක‍්‍රමයෙන් හැකිළී යාම පිළිබද කතාව දශක ගණනාවක් තිස්සේ දිගහැරෙන්නකි. බදුල්ල දිස්ත‍්‍රික්කයට අයත් ඌව පරණගම, මස්ප-න්න, බණ්ඩාරනායක මහ විදුහලෙන් අපට ඇසුනේ ඒ කතාවේ තවත් එක් කොටසකි. 

වාරියපොල බස් නැවතුම්පොළේදී තිළිණි අමල්කා නම් තරුණ ගැහැනිය සෙල්වා නමැති තරුණ පිරිමියාට පහරදීම සම්බන්ධයෙන් ලත් පැමිණිල්ලකට අනුව අද දින (අගෝස්තු 27 දින) ඇය වාරියපොල පොලීසියට කැදවා තිබුණි. මෙම සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් දැවැන්ත සාකච්ඡාවක් සමාජ ජාල මාධ්‍ය ඇතුළු විකල්ප මාධ්‍ය හරහා දියත් වුණි. විශේෂයෙන්ම වෙබ් අඩවි හරහා දියත් කරන ලද සංවාදය සුළු මොහොතකට හෝ මා නෙත ගැටුණේ මෙම මාධ්‍ය පරිහරණය කරන කාන්තාවාදිනියක් මහත් ආයාසයෙන් එම තත්ත්වය නිරීක්ෂණය කිරීමට මට ඉඩ සැලැස්වූ හෙයිනි.

ලංකාවේ සමාජය පත්වී ඇති තත්ත්වය පිළිබඳව මා කම්පනයට පත් කළේ ඇතැම් කොමෙන්ට්ස්වල තිබූ වෛරීභාවය සහ පුරුෂාධිපත්‍යයික උන්මාදය නිසාය. විශේෂයෙන්ම මෙම ප‍්‍රකාශවලින් පිළිබිඹු වන්නේ තිළිණි අමල්කා සම්බන්ධයෙන් පමණක් නොව සමස්ත ස්තී‍්‍ර පරපුර සම්බන්ධයෙන්ද මෙම පිරිමින් දරන අදහස සහ ආකල්ප බව මාගේ මතයයි. එසේම කි‍්‍රයාකාරීව ඉදිරියට එන සියලූ ස්ත‍්‍රීන් සම්බන්ධයෙන් විවිධ වෙබ් අඩවි හරහා පතුරුවන අදහස් වන්නේද මෙසේය.
මෙම සිද්ධිය ඇසුරෙන් පළවන්නේ ස්ත‍්‍රී ශරීරය සම්බන්ධයෙන්ද ස්ත‍්‍රිය සම්බන්ධයෙන්ද මෙම සමාජයේ සමස්ත පරිකල්පනය බව කිව යුතුය. පොදුවේ මාධ්‍ය හරහා ලාංකීය කාන්තාව සම්බන්ධ නිරූපණයද මෙය වන්නේය. සෙල්වාගේ අවධානයට යොමුව ඇත්තේ ඇයගේ ඇදුම් විලාසිතාවය. වත්මන් ලාංකික පිරිමි සමාජයට අනුව හුදෙක් එවැනි ඇදුමක් ඇදීමම නොමනා ලිංගික හිංසනයකට කාන්තාවන් ලක් කිරීම සඳහා දොර විවෘත කිරීමක් වන්නේය. මා කල්පනා කරන්නේ මේ මතයට වෙනස්ව විකල්ප මතයක් දරන්නේ ඉතාමත්ම අතලොස්සක් වන බවයි. තමන්ගේ සිරුර අවඥාවට ලක් කළ, තමන්ගේ නිදහසට බාධා කළ, තමන් මානසික පීඩාවකට ලක් කළ පුද්ගලයාට එරෙහිව මෙම යුවතිය විසින් කළ යුත්තේ කුමක්ද? ඒ නිසා අද ඇය අත්දකින්නේ කුමක් ද?
අද දින පොලීසියට ඇය කට උත්තරයක් ලබාදීමට ගිය මොහොතේ පටන් විවිධ පුවත්පත් වලින් මා වෙත කතා කර ඇසුවේ ඇයව අත්අඩංගුවට ගත් බවය. ඒ සම්බන්ධව යම් විස්තරයක් මගෙන් ඔවුන් බලාපොරොත්තු වන්නේද මෙහි ඇති අසාධාරණය දැන හැදිනගැනීමට නොව අප ප‍්‍රකාශ කරන අදහස් සහ මත සෙන්සේෂනල් පුවත් වශයෙන් ප‍්‍රසිද්ධ කරමින් මෙම සිද්ධිය නැවත නැවත වැමෑරීමට බව මම දනිමි.
දැන් සිදුව ඇත්තේ කුමක්දැයි විමසමින් සිටි මට දැන ගන්නට ලැබුණේ ඇත්තෙන්ම ඇයව අත්අඩංගුවට ගැනීමටත් පසුව හෝ ඊට පෙර අධිකරණ වෛද්‍ය පරීක්ෂණයකට පත් කිරීමට බලාපොරොත්තු වන බවය. මෙම නිවුස් එක මට ලබාදුන් සුදර්ශනගෙන් මා ඇසුවේ තිළිණි අමල්කාත් පහරදීමකට ලක්ව ඇත්ද යන්නය. මෙය මට තේරුම්ගත නොහැකි තත්ත්වයක් විය. ඇය යම් පහරදීමකට ලක්වූ බව කොතැනකවත් සදහන්ව තිබුනේ නැත. ඒ නිසා මා කල්පනා කළේ දැන් ඒ අලුත් සාක්ෂිය ඉදිරිපත් වී ඇති නිසා පොලීසිිය මේ පියවර ගෙන ඇති බවය.
අනිත් අතට ඇය අත්අඩංගුවට ගත්තේ තමන්ට පීඩාව ගෙන දුන් පුද්ගලයාට එරෙහිව සිය හිරිඔතප් රැක ගැනීමට ප‍්‍රතික‍්‍රියා දැක්වීම නිසා බව ලංකාවේ පොලීසියට තේරුම් ගැනීමට අපහසුව ඇති සැටිය. මේ ගැන මම විමතියට පත්නොවන්නේ මේ පොලීසිය කිසිම හිරිකිතයක් නැති තත්ත්වයට පත්ව තිබෙන නිසාය. ඒ විධායකයේ අතකොලූවක් හැටියට වැඩ කිරීමේ සිරිතෙන් උගත් පාඩමක් වන නිසාය. ලිංගික හිංසනයට ලක්වූ අනර්කලී ඊට සතියකට පසු පොලීසියට ගොස් අපරාධ චෝදනාව ඉවත් කර ගැනීමට ඉඩදුන් දවසේ සිට සියලූ කාන්තාවන් පත්ව ඇත්තේ පිරිමියාගෙන් බැට කන්නට යැයි ලංකාවේ පොලීසියේ දැන් රනින් ලියැවුනාසේය. ජනාධිපතිතමා වෙනුවෙන් කැස කවන අර නිල් පවුරේ ස්ත‍්‍රීන් ගැන මට ගෞරවයෙන් කියන්නට යමක් නැත. මෙවැනි අපරාධ වන බව මෙම කාන්තාවන් බෙරිහන් දෙනවා පමනක් නොව තමන්ගේ අන්තඃපුරය රැක ගැනීම සදහා වේදිකාවේ නටන ළඳුන් බවට පත්ව ඇත.
මම එම වේදිකාව සිහි කරන්නේ අද සාමාන්‍යයෙන් ස්තී‍්‍රන්ට සිදුවන දේ සාධාරණය වන්නේ ඉහත රැගුම් නිසා බව පෙන්වීමටය. මහින්ද රාජපක්ෂ රෙජීම යුගයේ ස්තී‍්‍රන්ට අත්ව ඇත්තේ මෙම ඉරණමය.
කාන්තාවන් වශයෙන් අප අපට එරෙහිව ප‍්‍රචණ්ඩත්වයට එරෙහි නොවිය යුතුය. නිසොල්මනේ බලා සිටිය යුතුය. අතපය නිල් වෙන්න මිනිහා ගැහුවත් අපි නිශ්ශබ්ද විය යුතුය. පොලීසියට ගියොත් උඹලාට පිස්සු හැදිලා දැයි පරීක්ෂා කරන්නට අධිකරණ වෛද්‍ය කාර්යාලයට යවනු ඇත. වාරියපොල සිද්ධියෙන් අපට මෙම පණිවුඩය ලබාදී ඇත.
තිළිණි අමල්කා හැසිරී ඇත්තේ පොලීසියට සහ රටේ පිරිමින්ට අදහන්න බැරි විදියටය. ඇය කරබාගෙන නොගොස් දැනුන පීඩනයට එරෙහි වුනේ පීඩකයාට පහර දෙමිනි. එසේම ඒ නිසාම සෙල්වාගේ බිරින්දෑ පිරිමිකමට පහරදී ඔහුව අත්හැර දැමීමත් තවත් අයුරකින් පහරදීමකි. පිරිමියා අවමානයට ලක් කළ ගැහැනිය දෙස පොලීසිය බැලූවේ පිස්සු ගැහැනියක් වශයෙනි. මෙය පිරිමි සමාජයේ සාමාන්‍ය අදහස බවද මම නොබියව ප‍්‍රකාශ කරමි.
සාමාන්‍යයයෙන් මා දන්නා නීතියට අනුව බරපතළ පහරදීමක් සදහා පමණක් අත්අඩංගුවට ගන්නා නීතිය කාන්තාවකට එරෙහිව අද යොදාගෙන ඇත. සෙල්වා එදිනම රෝහල් ගත කළේ නැත. ගතවූයේ ද නැත. ගැහැනියකගේ පොල් අඩියෙන් සෙල්වාගේ කන පැලිලාලූ! මේවා කොන්ඩෙ බැදපු චීන්නුන්ට හොද කතාය. මේ පිරිමි කියන කතාය. අද මෙම පිරිමි සමාජය අපට කියන්නේ ලිංගික හිංසනය සහ පීඩනය සාමාන්‍ය දෙයක් වශයෙන් සලකන ලෙසය.
ගැහැනුන්ට පහරදෙන පිරිමියෙක්ගේ කට උත්තරයට පසු ඔවුන්ව අධිකරණ වෛද්‍ය පරීක්ෂණයට ලක් නොකරන බවද අපි දනිමු. යම් හෙයකින් සෙල්වා අමල්කාට පහර දුන්නේ නම් ඔහු පිස්සෙක් නොව පිරිමිකම පෙන්වූ මිනිහෙක් වනු ඇත. මෙම පොලිස් රීතියට අනුව ගෙදර ගෑනුන්ට මෙසේ පහර දෙන හැම පිරිමියාව අධිකරණ වෛද්‍ය පරීක්ෂණයකට ලක් කළ යුතුය. මන්ද ඔවුන්ගේ මොළේ පරීක්ෂා කළ යුතුවන නිසාය. ලංකාවේ ගැහැනියකට එම නීති ඒ අනුව අදාළ වන්නේ නම් පිරිමින්ට ද ඒ අනුවම එම නීතිරීති කි‍්‍රයාත්මක වන්නේ දැයි අපි බලා සිටිමු.
මෙම සිදුවීම සම්බන්ධයෙන් පොලීසියේ හැසිරීම පුරුෂාධිපත්‍යයික මතවාදය තහවුරු කෙරුවා පමණක් නොව ලංකාව අත්සන් කර ඇති ස්ත‍්‍රීන්ට එරෙහි සියළු ආකාරයේ වෙනස්කොට සැලකීම් තුරන් කිරීම සඳහා වූ ජාත්‍යන්තර සම්මුතිය ඇතුළුව ජාත්‍යන්තර ප‍්‍රඥප්ති අමුඅමුවේ උල්ලංඝනය කිරීමක්ද වන්නේය. ගෑනුන්ගේ මොළය පරීක්ෂාවට ලක් කිරීමට මොවුන්ට අණ ලැබුනේ කාගෙන්ද?
 
3mana වෙබ් අඩවිය ඇසුරෙන්

ගරු නියෝජ්‍යකාරක සභාපතිතුමනි,අද දින සභාව කල් තබන අවස්ථාවේ දී සබරගමුව විශ්වවිද්‍යාලයේ අධ්‍යාපනය ලබන සිසුන්ට එල්ල වී ඇති තර්ජනය,රාජ්‍ය ත‍්‍රස්තවාදය,බලහත්කාරය පිළිබඳව මා විසින් පහත සඳහන් යෝජනාව ඉදිරිපත් කරනවා. ‘‘සබරගමු වවිශ්වවිද්‍යාලයේ අධ්‍යාපනය ලබන සිසුන්ට එරෙහිව ජාතිවාදී බලහත්කාරයක් එල්ල වෙමින් තිබේ. පසුගිය සතිය තුළ දෙවරක්ම දෙමළ සිසුන්ට එරෙහි ප‍්‍රචණ්ඩත්වයක් දියත් වෙමින් තිබෙන අතර,එයට ආරක්ෂක අංශවල සහාය ද ලැබෙන බවට සැකයක් තිබේ.අගෝස්තු 03වැනිදා පළමු වසර ශිෂ්‍යයකු වන ශාන්ති කුමාර් සුදර්ශනට නාඳුනන පිරිසක් පහරදී ඇති අතර,තියුණු ආයුධවලින් කැපුම් තුවාලද සිදු කර තිබිණි. ඒ අතර,විශ්වවිද්‍යාලය අවට දෙමළ සිසුන්ට දින 10ක් තුළ ඉවත්වන ලෙසට තර්ජනාත්මක දැන්වීම් අලවා තිබිණි. අගෝස්තු 05වැනිදා යෝගරාජා නිරෝෂන් නමැති ශිෂ්‍යයා යම්පිරිසක් විසින් විභාග ශාලාව තුළ දීම පැහැරගෙන ගොස් ඇත. පසුව අනාවරණය වූයේ එමශිෂ්‍යයාව ත‍්‍රස්ත විමර්ශන ඒකකයේ අත්අඩංගුවේ සිටින බවය. දැන් එම ශිෂ්‍යයා රැුඳවුම් නියෝගමත රඳවා තබාගෙන සිටී. විශ්වවිද්‍යාලය තුළට පැමිණ විභාගය ලියන අතර,සිසුවකු පැහැර ගැනීම අත්තනෝමතික ක‍්‍රියාවක් වන අතර,පොදුවේ විශ්වවිද්‍යාල සිසුන්ගේ ආරක්ෂාව අර්බුදයට ගොස් ඇත. ත‍්‍රස්ත විමර්ශන ඒකකය මඟින් අත්අඩංගුවට ගැනීමේ කටයුතු සිදු කරන ආකාරය හා රඳවා තබාගැනීමේ ක‍්‍රමවේදයන් මඟින් ජනතාවගේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී අයිතීන් අවදානමට ලක්වීම පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී අජිත් කුමාර පිළිබඳ දැඩි අවධානයක් යොමු කරන මෙම ගරුසභාව මේ සිදුවීම් පිළිබඳ පරීක්ෂණයක් කළ යුතු යැයි යෝජනා කර සිටී.’’

ගරු නියෝජ්‍ය කාරකසභාපතිතුමනි,2014.08.03වැනිදා,ඒවාගේම ඊට පෙර ඉඳලා සබරගමුව විශ්වවිද්‍යාලය තුළ ශිෂ්‍යයන්ට සහ උසස් අධ්‍යාපන ක්ෂේත‍්‍රයේ නියැළෙන මේ රටේ සමස්ත ශිෂ්‍ය ප‍්‍රජාවට ප‍්‍රහාරයන් එල්ල වන අතර,ඔවුන්ට අත්තනෝමතික කටයුතු,ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවිරෝධී ක‍්‍රියාවන් සිදුවෙනවා වාගේම ඔවුන්ගේ ඉගෙන ගැනීමේ නිදහසට,ඔවුන්ගේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී අයිතියට බාධා පැමිණෙමින් තිබෙනවා. ඒ නිසා මේ ගරුසභාවේත් මේ රටේත් එම අත්තනෝමතිකත්වයට,ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විරෝධී කටයුතුවලට එරෙහිව අදහස් ඉදිරිපත් කරන්නත් ඒ සඳහා මේ පාර්ලිමේන්තුවේත් මෙයින් පිටතත් සිටින සියලූම දෙනාගේ අවධානය යොමුකර ඒ සඳහා සාධාරණ මැදිහත් වීමක් ලබාගන්නත් මම කල්පනා කළා.

විශේෂයෙන් මේ වෙනකොට මේ රටේ උසස් අධ්‍යාපන ආයතනවල සෑම ක්ෂේත‍්‍රයකම සිසුන්ගේ අධ්‍යාපන අයිතිය වරප‍්‍රසාදයක් විදියට සලකලා,ඒ අයිතිය උදුරා ගැනීමේ ක‍්‍රියාවලියක් දියත්වෙමින් තිබෙන බව අපි දන්නවා. විශේෂයෙන්ම අද පවතින පාලනය,මේ රාජ්‍ය තන්ත‍්‍රය අධ්‍යාපනය මිල කළ හැකි වෙළෙඳ භාණ්ඩයක් බවට පත්කිරීමේ කි‍්‍රයාවලියේ දෛනිකව ක‍්‍රියාත්මකවෙමින් සිටිනවා. ඒ සඳහා විවිධ උපාය මාර්ග,සැලැස්මවල්,අණ පනත්,නීති-රීති හඳුන්වා දෙමින් ඉන්නවා. ඒ වාගේම මේ රටේ විද්වතුන්,බුද්ධිමතුන්,විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරුන්,ශිෂ්‍යයන්,වෘත්තීය සමිති,මේ රටට ආදරය කරන පුරවැසියන් ඒ අධ්‍යාපන කොල්ලයට,ඒ සංහාරයට එරෙහිව නඟන හඬ යටපත් කිරීම සඳහා විවිධ උපාය,උපක‍්‍රම,සැලසුම් සකස්කරමින් ඉන්නවා; උගුල් අටවමින් ඉන්නවා. මෙහි එක් ප‍්‍රකාශනයක් තමයි සබරගමුව විශ්වවිද්‍යාලය තුළ අද සිදු වෙන්නේ.

විශේෂයෙන්ම අපි මෙය එක්තරා හුදෙකලා සිදුවීමක් විදියට සලකන්නේ නැහැ. මේ රාජ්‍ය ප‍්‍රතිපත්තිය,ලාභය වෙනුවෙන් අධ්‍යාපනය මෙහෙයවීමේ රාජ්‍ය ප‍්‍රතිපත්තිය ක‍්‍රියාත්මක කරද්දී ඒ සඳහා යන ගමන පහසු කරගන්න ගන්නා උත්සාහයක් විදියටයි අපි මෙය හඳුනා ගන්නේ. ඒ නිසා විශේෂයෙන්ම අධ්‍යාපනයේ අයිතිය වෙනුවෙන් අරගල කරන,වෙහෙසෙන මේ රටේ සියලූ දෙනාගෙන් අපි ඉල්ලා සිටිනවා,එය එක් සිද්ධියක් විදියට ලඝුකරන්නේ නැතිව මෙය සමස්ත කි‍්‍රයාවලියේම එක අවස්ථාවක් විදියට සලකන්න කියලා.

දැන් මොකක්ද වෙලා තිබෙන්නේ? ගරු නියෝජ්‍ය කාරකසභාපතිතුමනි,2014.08.03වැනිදා අලූයම 03.00ට පමණ සබරගමුව විශ්වවිද්‍යාලයේ සමාජ විද්‍යා භාෂා පීඨයේ පළමු වසරේ ඉගෙනුම ලබන,ඒ කියන්නේ මේ වෙනකොට දවස් 40කට,50කට වඩා අඩු කාලයක් විශ්වවිද්‍යාලයේ ඉගෙනගත් කිලිනොච්චිය මුහමලේ පදිංචි ශිෂ්‍යයෙක් වනශාන්ති කුමාර් සුදර්ශනට මැර ප‍්‍රහාරයක් එල්ල වී තිබෙනවා. ඔහු ශිෂ්‍යයෙක්. ඔහු පළමු වසරේ ශිෂ්‍යයන් සිටින ශාන්ත බණ්ඩාර නේවාසිකාගාරයේ සිටියේ. ඔහුට මැර ප‍්‍රහාරයක් එල්ලවුණා. ඔහුට මැර ප‍්‍රහාර එල්ල කරන්න ආපු අය වයස අවුරුදු 30ක්,40ක් පමණ වූ පුද්ගලයෝ 5දෙනෙක් බව ඔහු හඳුනාගත්තා. මුඛයට පාංකඩ ඔබලා ඔහුට පහර දුන්නා. ඔළුවට පොලූ පහරක් දුන්නා. පහර දීලා ඔහුව තියුණු ආයුධවලින් කපලා එළියේ දාලා ගියා. පසුව ඔහු බලංගොඩ රෝහලට ඇතුළත් කරලා අනතුරුව ඔහු රත්නපුර මහ රෝහලට ඇතුළත් කළා.

මා දැනගත් පරිදි ඊයේ වෙනකොට ඔහුව රත්නපුර රෝහලෙන් පිටත් කරලා තිබෙනවා. නමුත් මේ වෙන තෙක් - අද මා මෙම විවාදයට සූදානම්වෙලා එන කොටත් - රත්නපුර රෝහලේ ධඡුෘ එකේ (බාහිර රෝගී අංශයේ* නීති විරෝධී ලෙස,කිසිවකුට කථාකරන්න නොදී පොලිසිය ඔහුව රඳවාගෙන සිටිනවා. දැන් වෙලා තිබෙන්නේ මොකක්ද? ගහෙන් වැටුණු මිනිහාට ගොනා අනිනවා. ශිෂ්‍යයෙක් පහර කාලා ඉන්නවා,මැරයන් පහර දීලා තිබෙනවා,ඔහු තුවාල වෙලා තිබෙනවා. දැන් ඔහුව පොලිසියෙන් රඳවාගෙන ඉන්නවා. ඒ සිද්ධිය වුණු දවසේම,ඒ කියන්නේ 03වැනිදා ? දමිළ භාෂාව කථා කරන සිසුන්ට දින 10ක් ඇතුළත විශ්වවිද්‍යාලයෙන් ඉවත්වන ලෙස තර්ජනාත්මක දැනුම් දීම් කළා. ගරු නියෝජ්‍ය කාරකසභාපතිතුමනි,ඔබතුමාගේ අවධානයට 2014.08.10දිනැති ‘ජනරළ’ පුවත්පතේ පළ වූ මේ සම්බන්ධ ලිපිය මම සභාගත කරනවා. ඒ වාගේම ඒ සිසුන්ට දෙමළ භාෂාවෙන්,ඉංග‍්‍රීසි භාෂාවෙන් තර්ජනය කරලා,ඒ විශ්වවිද්‍යාල භූමිය ඇතුළේ අලවපු පති‍්‍රකාවල ඡුායාරූප මම ඔබතුමාගේ අවධානය පිණිස සභාගත කරනවා. ඒවායින් කියලා තිබෙන්නේ මොනවාද? දමිළ ශිෂ්‍යයන් දින 10ක් ඇතුළත ඉවත් වුණේ නැත්නම් වෙඩි තබන බවත් සිසුවියන් ලිංගික අපරාධයට ලක්කරන බවත් කියා තිබෙනවා. ඒ විදියේ තර්ජනාත්මක පත‍්‍රිකා ඇලෙව්වා.

2014ජූලි 11වැනිදාත් මෙවැනිම දැන්වීම් අලවලා තිබුණා ගරු නියෝජ්‍ය කාරකසභාපතිතුමනි. මොකක්ද මේ තත්වය? මේ විශ්වවිද්‍යාලය ඇතුළේ ආරක්ෂක අංශයක් තිබෙනවා. ඒ ආරක්ෂක අංශය මොකක්ද? ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහත්තයාගේ ‘රක්නා ලංකා’ ආරක්ෂක අංශය. විශ්වවිද්‍යාල ඇතුළේ තිබුණ ආරක්ෂක බළඇණි,පෞද්ගලික ආයතනවලින්,එහෙම නැත්නම් විශ්වවිද්‍යාලයෙන් පවත්වාගෙන ගිය ආරක්ෂක බළඇණි ඉවත් කරලා තුන් ගුණයක් මිලගෙවලා ‘රක්නා ලංකා’ ආරක්ෂක අංශය ගත්තා විශ්වවිද්‍යාලයේ ආරක්ෂක කටයුතුවලට. සිද්ධිය වූ තැනට මීටර 10ක් එහායින් තමයි ඒ ආරක්ෂක අංශයේ නිලධාරීන් හිටියේ. නමුත් මේ ශිෂ්‍යයන්ට පහර දෙන එක දැක්කේ නැහැ කියලා ඒගොල්ලෝ කියනවා. ”අනේ අපි දන්නේ නැහැ” කියනවා. ශිෂ්‍යයන්ට පොලූ පහර ගහනවා. තුවාල කරනවා. ශිෂ්‍යයන් ළතෝනි දෙනවා. එතරම් දරුණු ප‍්‍රහාරයක් විශ්වවිද්‍යාලය ඇතුළේ එල්ල වෙද්දී රක්නා ලංකා ආරක්ෂක අංශයේ (ආරක්ෂක ලේකම්තුමාගේ ආරක්ෂක අංශයේ) නිලධාරීන්ට ඒක පෙනෙන්නේ නැහැ. එහෙම නම් ඒ අයගේ වගකීම ඉෂ්ටකරලා තිබෙනවාද?

ඒවාගේම විශ්වවිද්‍යාලය ඇතුළේ පෝස්ටර් අලවනවා. ඒ අයට ඒක පෙනෙන්නේත් නැහැ. ගරු නියෝජ්‍ය කාරකසභාපතිතුමනි,එහෙමනම් එතන තිබෙන ප‍්‍රශ්නය මොකක්ද කියලා අපි කල්පනා කරලා බලන්න  ඕනෑ. මේ ශිෂ්‍යයා විශ්වවිද්‍යාලයට ඇවිල්ලා දින 40යි. විශ්වවිද්‍යාලය ඇතුළේ ජ්‍යෙෂ්ඨ ශිෂ්‍යයෝ හිටියේ නැහැ. එහෙම හිටියා නම් කියයි මේ නවකවදය කියලා. දැන් එස්.බී.දිසානායක ඇමැතිතුමා හිටියා නම් කියන්නේ මේක නවක වදය කියලා. දැන් උපකුලපතිතුමා කියන්නේ මොකක්ද? උපකුලපතිතුමා කියනවා,ඒ ශිෂ්‍යයාම ගහගෙන කියලා. මේක අරුම පුදුම කථාවක්නේ,ගරු නියෝජ්‍ය කාරකසභාපතිතුමනි. ශිෂ්‍යයාම ගහගෙනලූ,ඒ ශිෂ්‍යයාම තුවාල කරගෙනලූ,තමන්ටම ගහගන්න ඒ ශිෂ්‍යයාට පිස්සුද? මේ රටේ ඒ ජාතියේ කථාගොඩක් තිබුණා කියලා අපි දන්නවා. මෙහෙම කියන්නේ කවුද? මෙහෙම කියන්නේ විශ්වවිද්‍යාලයට නායකත්වය දෙන,එය භාරව ඉන්න උපකුලපතිතුමා. ආරක්ෂක අංශය කියනවා,අපි දැක්කේත් නැහැ,අපි දන්නේත් නැහැ කියලා. ඒ නිසා මොකක්ද මේතත්වය?

එතැනින් නැවතුණේ නැහැ. 2014අගෝස්තු 05වැනිදා සමාජ විද්‍යා හා භාෂා පීඨයේ ඉගෙනගන්නා,වවුනියාවේ ඉඳලා ආපු යෝගරාජා නිරෝෂන් කියන ශිෂ්‍යයා විභාගය ලියමින් ඉන්නකොට,පරිපාලනයේත් සහයෝගය ඇතිව උදේ 11.30ට ත‍්‍රස්ත විමර්ශන ඒකකයෙන් විභාග ශාලාවට ඇතුළු වෙලා පැහැර ගෙන යනවා. දින හතරකට කලින් ඔහුගේ නිවසට ගිහිල්ලා තොරතුරු හෙව්වා. යෝගරාජා කරපු වැරැුද්ද මොකක්ද? කවුද ඔහුට විරුද්ධව පැමිණිලි කළේ? මොකක්ද ඒ චෝදනාව?

දැන් කියනවා,ඔහු පුනරුත්ථාපනය වෙලා හිටපු කෙනෙක් කියලා. එහෙම නම් ගරු නියෝජ්‍ය කාරකසභාපතිතුමනි,පුනරුත්ථාපනය වෙලාත් නැති,ත‍්‍රස්ත‍්‍රවාදීන් කියලා ලේබල් ඇලවුණු,ත‍්‍රස්තවාදී කටයුතුවලට නායකත්වය දුන්න ඇමැතිවරු මේ ආණ්ඩුවේ ඉන්නවා. නමුත් පුනරුත්ථාපනය කරලා එළියට එවපු යෝගරාජා කිසිදු පැමිණිල්ලක් නැතිව,වරෙන්තුවක් නැතිව,විභාගය ලියමින් ඉන්නකොට ත‍්‍රස්ත විමර්ශන ඒකකයෙන් පැහැර ගෙන යනවා. පස්සේ තමයි කියන්නේ පැහැර ගෙන ගියේ ත‍්‍රස්ත විමර්ශන ඒකකයෙන් කියලා. ඒකට උපකුලපතිතුමාගේ අවසරයක් තිබුණාද? විභාගයක් ලියන ශිෂ්‍යයෙක් අත්අඩංගුවට ගන්න විශ්වවිද්‍යාලයක් ඇතුළට එහෙම එන්න පුළුවන්ද? මේ රටේ වංචා, දූෂණ, විවිධ අපරාධ ගැන ආරක්ෂක අංශවලට,පොලිසියට කරන පැමිණිලි ගැන මෙහෙම මැදිහත් වෙනවාද? නැහැ,ගරු නියෝජ්‍ය කාරකසභා සභාපතිතුමනි,ඒවා ගැන එහෙම මැදිහත් වන්නේ නැහැ. එහෙම නම්ප‍්‍රශ්නය මොකක්ද?

නේවාසිකාගාරයේ හිටපු මනෝජ් සහ කජිදන් කියන ශිෂ්‍යයන් දෙදෙනා ගිහිල්ලා මේ ගැන පරිපාලනයට කිව්වා. පරිපාලනයෙන් කිව්වා,‘‘ඒක ඔයගොල්ලන්ට අයිති වැඩක් නොවෙයි, ඔයගොල්ලන් ඔයගොල්ලන්ගේ වැඩක් බලා ගන්න’’කියලා. ඒ විතරක් නොවෙයි,විනය ආරක්ෂක නිලධාරියා ඔවුන්ගේ හැඳුනුම්පතත් ගත්තා. පැමිණිල්ල කරන්න ගිය ශිෂ්‍යයන්ගේ හැඳුනුම්පතත් උදුරාගත්තා. මොකක්ද මේ තත්වය? මොකක්ද මේ කරන්න හදන්නේ?

ඊළඟට,ශිෂ්‍ය නියෝජිතයෝ උපකුලපතිවරයාගෙන් මේ ගැන විමසුවා. ඒ අයට බැණලා එළෙව්වා. මේ ශිෂ්‍යයන් සමනලවැව පොලිසියෙන් යෝගරාජා පිළිබඳව ඇහුවා. ඇහුවාම මොකක්ද කිව්වේ? ‘‘උඹලාට ආයෙමත් ඌ දකින්න හම්බ වෙන්නේ නැහැ,  ඕනෑ නම් උගේ අම්මටයි,තාත්තටයි එන්න කියපල්ලා’’කිව්වා. කාටද එහෙම කිව්වේ? ශිෂ්‍ය නියෝජිතයන්ට.

ඊළඟට,මේ අත්අඩංගුවට ගැනීමට විරුද්ධව කථා කළ කෙනෙක් තමයි දමයන්ත සම්පත් කුමාර ශිෂ්‍යයා. ත‍්‍රස්තවි මර්ශන ඒකකයෙන්ය කියලා ඒ ශිෂ්‍යයාගේ ගෙදරට කථා කරලා කිව්වා,‘‘පුළුවන් තරම් ඉක්මනට පුතා කැම්පස් එකෙන් ගන්න. නැත්නම් අපි අවුරුදු පහකට ඇතුළට යවනවා.’’  ඕනෑ නම් ඒ දුරකථන ඇමතුම් පරීක්ෂා කරන්න පුළුවන්. කවුද මෙහෙම කියන්නේ? එහෙම කියන්නේ මේ රටේ රාජ්‍ය ආරක්ෂක ලේකම් යටතේ තිබෙන ත‍්‍රස්ත විමර්ශන ඒකකය. එහෙම කියන්න පුළුවන්ද? නිරෝෂන් කියන්නේ විශ්වවිද්‍යාලයේ හතර වැනි වසර ශිෂ්‍යයෙක්. ඔහුගේ නිවසටත් මේ තර්ජනයම කළා.

ගරුනියෝජ්‍ය කාරකසභා සභාපතිතුමනි,7වැනිදා සිංහල,දෙමළ,මුස්ලිම් කියලා වෙනසක් නැතිව විශ්වවිද්‍යාලයේ මුළු ශිෂ්‍යයෝම - පොදු ශිෂ්‍ය ප‍්‍රජාවම -උද්ඝෝෂණයක් කළා.

මේ විශ්වවිද්‍යාලයේ අවුරුදු ගණනක් දෙමළ භාෂාව කථා කරන ශිෂ්‍යයෝ ජාති භේදයක්,ආගම් භේදයක්,වර්ග භේදයක්,පළාත් භේදයක් නැතුව ඉගෙන ගත්තා. ඒත් මීට දවස් ගණනකට කලින් මොකක්ද වුණේ? ජාතිවාදය අවුස්සලා ගම්මු උසි ගන්වන්න හැදුවා. ඔවුන් ඒක තේරුම් අරගෙන ඒ උගුලට අහු වුණේ නැහැ. අද අපි ගෞරව කරනවා ඒ ගම්මුන්ට. ඒ ගැන අපි ස්තුති කරනවා ශිෂ්‍යයන්ටත් ගම්මුන්ටත්. දැන් මොකක්ද විශ්වවිද්‍යාලය ඇතුළේ සිදු වන්නේ?

Page 1 of 34

Advertisment

advertisment