Latest news
A+ R A-

විශේෂාංග ලිපි

පසුගිය සතිය පුරාම මාධ්‍යවල ප‍්‍රධාන පුවතක් බවට පත් වුණේ කුරුණෑගල, අබන්කොළවැව කේෂානි දැරියව පැහැර ගැනීමේ සිදුවීම. වයස අවුරුදු 4,1/2ක පමණ දැරියව සිය නිවසේ නිදා සිටිය දී පැහැර ගැනීමට ලක් වූයේ පසුගිය 9 වැනිදා. දින කිහිපයකට පසුව සැප්තැම්බර් 12 වැනිදා තමාරා කේෂානිව පොලිසියට හමු වුණා. ඒ යම්කිසි පුද්ගලයකු විසින් ලබා දුන් ඔත්තුවකට අනුව. ඊට පසු දින එනම් 13 වැනිදා කේෂානි පැහැරගෙන යාමට වගකිව යුතු යැයි කියන ග‍්‍රීස් ගාමිණී නමැත්තකු කුඹුක්ගැටේ දීගම ප‍්‍රදේශයේ දී තරුණයන් පිරිසක් විසින් අල්ලා පොලිසියට බාර දී තිබුණා. ගම්වැසියන් විසින් දරුණු ලෙස පහරදීම නිසා මේ පුද්ගලයා රෝහල් ගත කිරීමට සිදු වූ බවත් මාධ්‍ය වාර්තා කර තිබුණා. 
ඉහත ලිපි ශීර්ෂය දුටු විට විවිධ ආකාරයේ දේවල් උපකල්පනය කරන්න කෙනෙකුට පුළුවන්. කෙනෙකුට හිතෙන්න පුළුවන් නාඩගමක් කියූ විට විශ්වවිද්‍යාලයට ගෙන්වා පෙන්වන නළු නිළියන් රඟපාන නාඩගමක් ගැනද මේ කියන්නේ කියලා. මේකත් එවැනි වර්ගයේ එක්තරා නාඩගමක් බව මුලින්ම කිවයුතුයි. නමුත් මේක තරමක් වෙනස් නාඩගමක්. 
පහුගිය වසර කිහිපය පුරාම ශිෂ්‍යයෝ වගේම ශිෂ්‍ය භික්ෂූන් වහන්සේලාගේත් අරගල බොහොමයක් අපි දුටුවා. නමුත් ඒ අතර පාලි හා බෞද්ධ විශ්වවිද්‍යාලය කිසි හැල හොල්මනක් නැතිව තිබෙන අයුරක් තමයි පිටින් බැලූවම අප කාහටත් පෙනුණේ. ශිෂ්‍ය අරගල හෝ ශිෂ්‍ය භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ අරගල අතර මාතෘකාවක් නොවී රට තුළ සාකච්ඡුාවට බඳුන් නොවී ඉතා සාමදානයෙන් කල් ගෙවන අයුරක් පෙන්වූ හෝමාගම බෞද්ධ පාලි විශ්වවිද්‍යාලය තුළ පරිපාලනය හා ආණ්ඩු හිතෛශීන් හැංගි හැංගි බැඳි වෙස් දැන් ගැලවිලා ගිහින්. 

දරුවන් ජීවත් කරවීම, ඔවුන්ට ශිල්ප ශාස්ත‍්‍ර ලබා දීම වර්තමානයේ දෙමාපියන් මත පැටවුනු විශාල බරක් බවට පත්ව තිබේ. රටකට අවශ්‍ය මානව සම්පත් සංවර්ධනය උදෙසා වූ රජයේ කාර්යභාරය ක‍්‍රමයෙන් පටු වීම මෙයට ප‍්‍රධාන හේතුවයි. නිදහස් අධ්‍යාපනය සහ අධ්‍යාපනයේ නිදහස බරපතල ලෙස අර්බුදයට ලක් වීම, එහි රාජ්‍ය පංගුව ක‍්‍රමයෙන් හැකිළී යාම පිළිබද කතාව දශක ගණනාවක් තිස්සේ දිගහැරෙන්නකි. බදුල්ල දිස්ත‍්‍රික්කයට අයත් ඌව පරණගම, මස්ප-න්න, බණ්ඩාරනායක මහ විදුහලෙන් අපට ඇසුනේ ඒ කතාවේ තවත් එක් කොටසකි. 

වාරියපොල බස් නැවතුම්පොළේදී තිළිණි අමල්කා නම් තරුණ ගැහැනිය සෙල්වා නමැති තරුණ පිරිමියාට පහරදීම සම්බන්ධයෙන් ලත් පැමිණිල්ලකට අනුව අද දින (අගෝස්තු 27 දින) ඇය වාරියපොල පොලීසියට කැදවා තිබුණි. මෙම සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් දැවැන්ත සාකච්ඡාවක් සමාජ ජාල මාධ්‍ය ඇතුළු විකල්ප මාධ්‍ය හරහා දියත් වුණි. විශේෂයෙන්ම වෙබ් අඩවි හරහා දියත් කරන ලද සංවාදය සුළු මොහොතකට හෝ මා නෙත ගැටුණේ මෙම මාධ්‍ය පරිහරණය කරන කාන්තාවාදිනියක් මහත් ආයාසයෙන් එම තත්ත්වය නිරීක්ෂණය කිරීමට මට ඉඩ සැලැස්වූ හෙයිනි.

ලංකාවේ සමාජය පත්වී ඇති තත්ත්වය පිළිබඳව මා කම්පනයට පත් කළේ ඇතැම් කොමෙන්ට්ස්වල තිබූ වෛරීභාවය සහ පුරුෂාධිපත්‍යයික උන්මාදය නිසාය. විශේෂයෙන්ම මෙම ප‍්‍රකාශවලින් පිළිබිඹු වන්නේ තිළිණි අමල්කා සම්බන්ධයෙන් පමණක් නොව සමස්ත ස්තී‍්‍ර පරපුර සම්බන්ධයෙන්ද මෙම පිරිමින් දරන අදහස සහ ආකල්ප බව මාගේ මතයයි. එසේම කි‍්‍රයාකාරීව ඉදිරියට එන සියලූ ස්ත‍්‍රීන් සම්බන්ධයෙන් විවිධ වෙබ් අඩවි හරහා පතුරුවන අදහස් වන්නේද මෙසේය.
මෙම සිද්ධිය ඇසුරෙන් පළවන්නේ ස්ත‍්‍රී ශරීරය සම්බන්ධයෙන්ද ස්ත‍්‍රිය සම්බන්ධයෙන්ද මෙම සමාජයේ සමස්ත පරිකල්පනය බව කිව යුතුය. පොදුවේ මාධ්‍ය හරහා ලාංකීය කාන්තාව සම්බන්ධ නිරූපණයද මෙය වන්නේය. සෙල්වාගේ අවධානයට යොමුව ඇත්තේ ඇයගේ ඇදුම් විලාසිතාවය. වත්මන් ලාංකික පිරිමි සමාජයට අනුව හුදෙක් එවැනි ඇදුමක් ඇදීමම නොමනා ලිංගික හිංසනයකට කාන්තාවන් ලක් කිරීම සඳහා දොර විවෘත කිරීමක් වන්නේය. මා කල්පනා කරන්නේ මේ මතයට වෙනස්ව විකල්ප මතයක් දරන්නේ ඉතාමත්ම අතලොස්සක් වන බවයි. තමන්ගේ සිරුර අවඥාවට ලක් කළ, තමන්ගේ නිදහසට බාධා කළ, තමන් මානසික පීඩාවකට ලක් කළ පුද්ගලයාට එරෙහිව මෙම යුවතිය විසින් කළ යුත්තේ කුමක්ද? ඒ නිසා අද ඇය අත්දකින්නේ කුමක් ද?
අද දින පොලීසියට ඇය කට උත්තරයක් ලබාදීමට ගිය මොහොතේ පටන් විවිධ පුවත්පත් වලින් මා වෙත කතා කර ඇසුවේ ඇයව අත්අඩංගුවට ගත් බවය. ඒ සම්බන්ධව යම් විස්තරයක් මගෙන් ඔවුන් බලාපොරොත්තු වන්නේද මෙහි ඇති අසාධාරණය දැන හැදිනගැනීමට නොව අප ප‍්‍රකාශ කරන අදහස් සහ මත සෙන්සේෂනල් පුවත් වශයෙන් ප‍්‍රසිද්ධ කරමින් මෙම සිද්ධිය නැවත නැවත වැමෑරීමට බව මම දනිමි.
දැන් සිදුව ඇත්තේ කුමක්දැයි විමසමින් සිටි මට දැන ගන්නට ලැබුණේ ඇත්තෙන්ම ඇයව අත්අඩංගුවට ගැනීමටත් පසුව හෝ ඊට පෙර අධිකරණ වෛද්‍ය පරීක්ෂණයකට පත් කිරීමට බලාපොරොත්තු වන බවය. මෙම නිවුස් එක මට ලබාදුන් සුදර්ශනගෙන් මා ඇසුවේ තිළිණි අමල්කාත් පහරදීමකට ලක්ව ඇත්ද යන්නය. මෙය මට තේරුම්ගත නොහැකි තත්ත්වයක් විය. ඇය යම් පහරදීමකට ලක්වූ බව කොතැනකවත් සදහන්ව තිබුනේ නැත. ඒ නිසා මා කල්පනා කළේ දැන් ඒ අලුත් සාක්ෂිය ඉදිරිපත් වී ඇති නිසා පොලීසිිය මේ පියවර ගෙන ඇති බවය.
අනිත් අතට ඇය අත්අඩංගුවට ගත්තේ තමන්ට පීඩාව ගෙන දුන් පුද්ගලයාට එරෙහිව සිය හිරිඔතප් රැක ගැනීමට ප‍්‍රතික‍්‍රියා දැක්වීම නිසා බව ලංකාවේ පොලීසියට තේරුම් ගැනීමට අපහසුව ඇති සැටිය. මේ ගැන මම විමතියට පත්නොවන්නේ මේ පොලීසිය කිසිම හිරිකිතයක් නැති තත්ත්වයට පත්ව තිබෙන නිසාය. ඒ විධායකයේ අතකොලූවක් හැටියට වැඩ කිරීමේ සිරිතෙන් උගත් පාඩමක් වන නිසාය. ලිංගික හිංසනයට ලක්වූ අනර්කලී ඊට සතියකට පසු පොලීසියට ගොස් අපරාධ චෝදනාව ඉවත් කර ගැනීමට ඉඩදුන් දවසේ සිට සියලූ කාන්තාවන් පත්ව ඇත්තේ පිරිමියාගෙන් බැට කන්නට යැයි ලංකාවේ පොලීසියේ දැන් රනින් ලියැවුනාසේය. ජනාධිපතිතමා වෙනුවෙන් කැස කවන අර නිල් පවුරේ ස්ත‍්‍රීන් ගැන මට ගෞරවයෙන් කියන්නට යමක් නැත. මෙවැනි අපරාධ වන බව මෙම කාන්තාවන් බෙරිහන් දෙනවා පමනක් නොව තමන්ගේ අන්තඃපුරය රැක ගැනීම සදහා වේදිකාවේ නටන ළඳුන් බවට පත්ව ඇත.
මම එම වේදිකාව සිහි කරන්නේ අද සාමාන්‍යයෙන් ස්තී‍්‍රන්ට සිදුවන දේ සාධාරණය වන්නේ ඉහත රැගුම් නිසා බව පෙන්වීමටය. මහින්ද රාජපක්ෂ රෙජීම යුගයේ ස්තී‍්‍රන්ට අත්ව ඇත්තේ මෙම ඉරණමය.
කාන්තාවන් වශයෙන් අප අපට එරෙහිව ප‍්‍රචණ්ඩත්වයට එරෙහි නොවිය යුතුය. නිසොල්මනේ බලා සිටිය යුතුය. අතපය නිල් වෙන්න මිනිහා ගැහුවත් අපි නිශ්ශබ්ද විය යුතුය. පොලීසියට ගියොත් උඹලාට පිස්සු හැදිලා දැයි පරීක්ෂා කරන්නට අධිකරණ වෛද්‍ය කාර්යාලයට යවනු ඇත. වාරියපොල සිද්ධියෙන් අපට මෙම පණිවුඩය ලබාදී ඇත.
තිළිණි අමල්කා හැසිරී ඇත්තේ පොලීසියට සහ රටේ පිරිමින්ට අදහන්න බැරි විදියටය. ඇය කරබාගෙන නොගොස් දැනුන පීඩනයට එරෙහි වුනේ පීඩකයාට පහර දෙමිනි. එසේම ඒ නිසාම සෙල්වාගේ බිරින්දෑ පිරිමිකමට පහරදී ඔහුව අත්හැර දැමීමත් තවත් අයුරකින් පහරදීමකි. පිරිමියා අවමානයට ලක් කළ ගැහැනිය දෙස පොලීසිය බැලූවේ පිස්සු ගැහැනියක් වශයෙනි. මෙය පිරිමි සමාජයේ සාමාන්‍ය අදහස බවද මම නොබියව ප‍්‍රකාශ කරමි.
සාමාන්‍යයයෙන් මා දන්නා නීතියට අනුව බරපතළ පහරදීමක් සදහා පමණක් අත්අඩංගුවට ගන්නා නීතිය කාන්තාවකට එරෙහිව අද යොදාගෙන ඇත. සෙල්වා එදිනම රෝහල් ගත කළේ නැත. ගතවූයේ ද නැත. ගැහැනියකගේ පොල් අඩියෙන් සෙල්වාගේ කන පැලිලාලූ! මේවා කොන්ඩෙ බැදපු චීන්නුන්ට හොද කතාය. මේ පිරිමි කියන කතාය. අද මෙම පිරිමි සමාජය අපට කියන්නේ ලිංගික හිංසනය සහ පීඩනය සාමාන්‍ය දෙයක් වශයෙන් සලකන ලෙසය.
ගැහැනුන්ට පහරදෙන පිරිමියෙක්ගේ කට උත්තරයට පසු ඔවුන්ව අධිකරණ වෛද්‍ය පරීක්ෂණයට ලක් නොකරන බවද අපි දනිමු. යම් හෙයකින් සෙල්වා අමල්කාට පහර දුන්නේ නම් ඔහු පිස්සෙක් නොව පිරිමිකම පෙන්වූ මිනිහෙක් වනු ඇත. මෙම පොලිස් රීතියට අනුව ගෙදර ගෑනුන්ට මෙසේ පහර දෙන හැම පිරිමියාව අධිකරණ වෛද්‍ය පරීක්ෂණයකට ලක් කළ යුතුය. මන්ද ඔවුන්ගේ මොළේ පරීක්ෂා කළ යුතුවන නිසාය. ලංකාවේ ගැහැනියකට එම නීති ඒ අනුව අදාළ වන්නේ නම් පිරිමින්ට ද ඒ අනුවම එම නීතිරීති කි‍්‍රයාත්මක වන්නේ දැයි අපි බලා සිටිමු.
මෙම සිදුවීම සම්බන්ධයෙන් පොලීසියේ හැසිරීම පුරුෂාධිපත්‍යයික මතවාදය තහවුරු කෙරුවා පමණක් නොව ලංකාව අත්සන් කර ඇති ස්ත‍්‍රීන්ට එරෙහි සියළු ආකාරයේ වෙනස්කොට සැලකීම් තුරන් කිරීම සඳහා වූ ජාත්‍යන්තර සම්මුතිය ඇතුළුව ජාත්‍යන්තර ප‍්‍රඥප්ති අමුඅමුවේ උල්ලංඝනය කිරීමක්ද වන්නේය. ගෑනුන්ගේ මොළය පරීක්ෂාවට ලක් කිරීමට මොවුන්ට අණ ලැබුනේ කාගෙන්ද?
 
3mana වෙබ් අඩවිය ඇසුරෙන්

ගරු නියෝජ්‍යකාරක සභාපතිතුමනි,අද දින සභාව කල් තබන අවස්ථාවේ දී සබරගමුව විශ්වවිද්‍යාලයේ අධ්‍යාපනය ලබන සිසුන්ට එල්ල වී ඇති තර්ජනය,රාජ්‍ය ත‍්‍රස්තවාදය,බලහත්කාරය පිළිබඳව මා විසින් පහත සඳහන් යෝජනාව ඉදිරිපත් කරනවා. ‘‘සබරගමු වවිශ්වවිද්‍යාලයේ අධ්‍යාපනය ලබන සිසුන්ට එරෙහිව ජාතිවාදී බලහත්කාරයක් එල්ල වෙමින් තිබේ. පසුගිය සතිය තුළ දෙවරක්ම දෙමළ සිසුන්ට එරෙහි ප‍්‍රචණ්ඩත්වයක් දියත් වෙමින් තිබෙන අතර,එයට ආරක්ෂක අංශවල සහාය ද ලැබෙන බවට සැකයක් තිබේ.අගෝස්තු 03වැනිදා පළමු වසර ශිෂ්‍යයකු වන ශාන්ති කුමාර් සුදර්ශනට නාඳුනන පිරිසක් පහරදී ඇති අතර,තියුණු ආයුධවලින් කැපුම් තුවාලද සිදු කර තිබිණි. ඒ අතර,විශ්වවිද්‍යාලය අවට දෙමළ සිසුන්ට දින 10ක් තුළ ඉවත්වන ලෙසට තර්ජනාත්මක දැන්වීම් අලවා තිබිණි. අගෝස්තු 05වැනිදා යෝගරාජා නිරෝෂන් නමැති ශිෂ්‍යයා යම්පිරිසක් විසින් විභාග ශාලාව තුළ දීම පැහැරගෙන ගොස් ඇත. පසුව අනාවරණය වූයේ එමශිෂ්‍යයාව ත‍්‍රස්ත විමර්ශන ඒකකයේ අත්අඩංගුවේ සිටින බවය. දැන් එම ශිෂ්‍යයා රැුඳවුම් නියෝගමත රඳවා තබාගෙන සිටී. විශ්වවිද්‍යාලය තුළට පැමිණ විභාගය ලියන අතර,සිසුවකු පැහැර ගැනීම අත්තනෝමතික ක‍්‍රියාවක් වන අතර,පොදුවේ විශ්වවිද්‍යාල සිසුන්ගේ ආරක්ෂාව අර්බුදයට ගොස් ඇත. ත‍්‍රස්ත විමර්ශන ඒකකය මඟින් අත්අඩංගුවට ගැනීමේ කටයුතු සිදු කරන ආකාරය හා රඳවා තබාගැනීමේ ක‍්‍රමවේදයන් මඟින් ජනතාවගේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී අයිතීන් අවදානමට ලක්වීම පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී අජිත් කුමාර පිළිබඳ දැඩි අවධානයක් යොමු කරන මෙම ගරුසභාව මේ සිදුවීම් පිළිබඳ පරීක්ෂණයක් කළ යුතු යැයි යෝජනා කර සිටී.’’

ගරු නියෝජ්‍ය කාරකසභාපතිතුමනි,2014.08.03වැනිදා,ඒවාගේම ඊට පෙර ඉඳලා සබරගමුව විශ්වවිද්‍යාලය තුළ ශිෂ්‍යයන්ට සහ උසස් අධ්‍යාපන ක්ෂේත‍්‍රයේ නියැළෙන මේ රටේ සමස්ත ශිෂ්‍ය ප‍්‍රජාවට ප‍්‍රහාරයන් එල්ල වන අතර,ඔවුන්ට අත්තනෝමතික කටයුතු,ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවිරෝධී ක‍්‍රියාවන් සිදුවෙනවා වාගේම ඔවුන්ගේ ඉගෙන ගැනීමේ නිදහසට,ඔවුන්ගේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී අයිතියට බාධා පැමිණෙමින් තිබෙනවා. ඒ නිසා මේ ගරුසභාවේත් මේ රටේත් එම අත්තනෝමතිකත්වයට,ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විරෝධී කටයුතුවලට එරෙහිව අදහස් ඉදිරිපත් කරන්නත් ඒ සඳහා මේ පාර්ලිමේන්තුවේත් මෙයින් පිටතත් සිටින සියලූම දෙනාගේ අවධානය යොමුකර ඒ සඳහා සාධාරණ මැදිහත් වීමක් ලබාගන්නත් මම කල්පනා කළා.

විශේෂයෙන් මේ වෙනකොට මේ රටේ උසස් අධ්‍යාපන ආයතනවල සෑම ක්ෂේත‍්‍රයකම සිසුන්ගේ අධ්‍යාපන අයිතිය වරප‍්‍රසාදයක් විදියට සලකලා,ඒ අයිතිය උදුරා ගැනීමේ ක‍්‍රියාවලියක් දියත්වෙමින් තිබෙන බව අපි දන්නවා. විශේෂයෙන්ම අද පවතින පාලනය,මේ රාජ්‍ය තන්ත‍්‍රය අධ්‍යාපනය මිල කළ හැකි වෙළෙඳ භාණ්ඩයක් බවට පත්කිරීමේ කි‍්‍රයාවලියේ දෛනිකව ක‍්‍රියාත්මකවෙමින් සිටිනවා. ඒ සඳහා විවිධ උපාය මාර්ග,සැලැස්මවල්,අණ පනත්,නීති-රීති හඳුන්වා දෙමින් ඉන්නවා. ඒ වාගේම මේ රටේ විද්වතුන්,බුද්ධිමතුන්,විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරුන්,ශිෂ්‍යයන්,වෘත්තීය සමිති,මේ රටට ආදරය කරන පුරවැසියන් ඒ අධ්‍යාපන කොල්ලයට,ඒ සංහාරයට එරෙහිව නඟන හඬ යටපත් කිරීම සඳහා විවිධ උපාය,උපක‍්‍රම,සැලසුම් සකස්කරමින් ඉන්නවා; උගුල් අටවමින් ඉන්නවා. මෙහි එක් ප‍්‍රකාශනයක් තමයි සබරගමුව විශ්වවිද්‍යාලය තුළ අද සිදු වෙන්නේ.

විශේෂයෙන්ම අපි මෙය එක්තරා හුදෙකලා සිදුවීමක් විදියට සලකන්නේ නැහැ. මේ රාජ්‍ය ප‍්‍රතිපත්තිය,ලාභය වෙනුවෙන් අධ්‍යාපනය මෙහෙයවීමේ රාජ්‍ය ප‍්‍රතිපත්තිය ක‍්‍රියාත්මක කරද්දී ඒ සඳහා යන ගමන පහසු කරගන්න ගන්නා උත්සාහයක් විදියටයි අපි මෙය හඳුනා ගන්නේ. ඒ නිසා විශේෂයෙන්ම අධ්‍යාපනයේ අයිතිය වෙනුවෙන් අරගල කරන,වෙහෙසෙන මේ රටේ සියලූ දෙනාගෙන් අපි ඉල්ලා සිටිනවා,එය එක් සිද්ධියක් විදියට ලඝුකරන්නේ නැතිව මෙය සමස්ත කි‍්‍රයාවලියේම එක අවස්ථාවක් විදියට සලකන්න කියලා.

දැන් මොකක්ද වෙලා තිබෙන්නේ? ගරු නියෝජ්‍ය කාරකසභාපතිතුමනි,2014.08.03වැනිදා අලූයම 03.00ට පමණ සබරගමුව විශ්වවිද්‍යාලයේ සමාජ විද්‍යා භාෂා පීඨයේ පළමු වසරේ ඉගෙනුම ලබන,ඒ කියන්නේ මේ වෙනකොට දවස් 40කට,50කට වඩා අඩු කාලයක් විශ්වවිද්‍යාලයේ ඉගෙනගත් කිලිනොච්චිය මුහමලේ පදිංචි ශිෂ්‍යයෙක් වනශාන්ති කුමාර් සුදර්ශනට මැර ප‍්‍රහාරයක් එල්ල වී තිබෙනවා. ඔහු ශිෂ්‍යයෙක්. ඔහු පළමු වසරේ ශිෂ්‍යයන් සිටින ශාන්ත බණ්ඩාර නේවාසිකාගාරයේ සිටියේ. ඔහුට මැර ප‍්‍රහාරයක් එල්ලවුණා. ඔහුට මැර ප‍්‍රහාර එල්ල කරන්න ආපු අය වයස අවුරුදු 30ක්,40ක් පමණ වූ පුද්ගලයෝ 5දෙනෙක් බව ඔහු හඳුනාගත්තා. මුඛයට පාංකඩ ඔබලා ඔහුට පහර දුන්නා. ඔළුවට පොලූ පහරක් දුන්නා. පහර දීලා ඔහුව තියුණු ආයුධවලින් කපලා එළියේ දාලා ගියා. පසුව ඔහු බලංගොඩ රෝහලට ඇතුළත් කරලා අනතුරුව ඔහු රත්නපුර මහ රෝහලට ඇතුළත් කළා.

මා දැනගත් පරිදි ඊයේ වෙනකොට ඔහුව රත්නපුර රෝහලෙන් පිටත් කරලා තිබෙනවා. නමුත් මේ වෙන තෙක් - අද මා මෙම විවාදයට සූදානම්වෙලා එන කොටත් - රත්නපුර රෝහලේ ධඡුෘ එකේ (බාහිර රෝගී අංශයේ* නීති විරෝධී ලෙස,කිසිවකුට කථාකරන්න නොදී පොලිසිය ඔහුව රඳවාගෙන සිටිනවා. දැන් වෙලා තිබෙන්නේ මොකක්ද? ගහෙන් වැටුණු මිනිහාට ගොනා අනිනවා. ශිෂ්‍යයෙක් පහර කාලා ඉන්නවා,මැරයන් පහර දීලා තිබෙනවා,ඔහු තුවාල වෙලා තිබෙනවා. දැන් ඔහුව පොලිසියෙන් රඳවාගෙන ඉන්නවා. ඒ සිද්ධිය වුණු දවසේම,ඒ කියන්නේ 03වැනිදා ? දමිළ භාෂාව කථා කරන සිසුන්ට දින 10ක් ඇතුළත විශ්වවිද්‍යාලයෙන් ඉවත්වන ලෙස තර්ජනාත්මක දැනුම් දීම් කළා. ගරු නියෝජ්‍ය කාරකසභාපතිතුමනි,ඔබතුමාගේ අවධානයට 2014.08.10දිනැති ‘ජනරළ’ පුවත්පතේ පළ වූ මේ සම්බන්ධ ලිපිය මම සභාගත කරනවා. ඒ වාගේම ඒ සිසුන්ට දෙමළ භාෂාවෙන්,ඉංග‍්‍රීසි භාෂාවෙන් තර්ජනය කරලා,ඒ විශ්වවිද්‍යාල භූමිය ඇතුළේ අලවපු පති‍්‍රකාවල ඡුායාරූප මම ඔබතුමාගේ අවධානය පිණිස සභාගත කරනවා. ඒවායින් කියලා තිබෙන්නේ මොනවාද? දමිළ ශිෂ්‍යයන් දින 10ක් ඇතුළත ඉවත් වුණේ නැත්නම් වෙඩි තබන බවත් සිසුවියන් ලිංගික අපරාධයට ලක්කරන බවත් කියා තිබෙනවා. ඒ විදියේ තර්ජනාත්මක පත‍්‍රිකා ඇලෙව්වා.

2014ජූලි 11වැනිදාත් මෙවැනිම දැන්වීම් අලවලා තිබුණා ගරු නියෝජ්‍ය කාරකසභාපතිතුමනි. මොකක්ද මේ තත්වය? මේ විශ්වවිද්‍යාලය ඇතුළේ ආරක්ෂක අංශයක් තිබෙනවා. ඒ ආරක්ෂක අංශය මොකක්ද? ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහත්තයාගේ ‘රක්නා ලංකා’ ආරක්ෂක අංශය. විශ්වවිද්‍යාල ඇතුළේ තිබුණ ආරක්ෂක බළඇණි,පෞද්ගලික ආයතනවලින්,එහෙම නැත්නම් විශ්වවිද්‍යාලයෙන් පවත්වාගෙන ගිය ආරක්ෂක බළඇණි ඉවත් කරලා තුන් ගුණයක් මිලගෙවලා ‘රක්නා ලංකා’ ආරක්ෂක අංශය ගත්තා විශ්වවිද්‍යාලයේ ආරක්ෂක කටයුතුවලට. සිද්ධිය වූ තැනට මීටර 10ක් එහායින් තමයි ඒ ආරක්ෂක අංශයේ නිලධාරීන් හිටියේ. නමුත් මේ ශිෂ්‍යයන්ට පහර දෙන එක දැක්කේ නැහැ කියලා ඒගොල්ලෝ කියනවා. ”අනේ අපි දන්නේ නැහැ” කියනවා. ශිෂ්‍යයන්ට පොලූ පහර ගහනවා. තුවාල කරනවා. ශිෂ්‍යයන් ළතෝනි දෙනවා. එතරම් දරුණු ප‍්‍රහාරයක් විශ්වවිද්‍යාලය ඇතුළේ එල්ල වෙද්දී රක්නා ලංකා ආරක්ෂක අංශයේ (ආරක්ෂක ලේකම්තුමාගේ ආරක්ෂක අංශයේ) නිලධාරීන්ට ඒක පෙනෙන්නේ නැහැ. එහෙම නම් ඒ අයගේ වගකීම ඉෂ්ටකරලා තිබෙනවාද?

ඒවාගේම විශ්වවිද්‍යාලය ඇතුළේ පෝස්ටර් අලවනවා. ඒ අයට ඒක පෙනෙන්නේත් නැහැ. ගරු නියෝජ්‍ය කාරකසභාපතිතුමනි,එහෙමනම් එතන තිබෙන ප‍්‍රශ්නය මොකක්ද කියලා අපි කල්පනා කරලා බලන්න  ඕනෑ. මේ ශිෂ්‍යයා විශ්වවිද්‍යාලයට ඇවිල්ලා දින 40යි. විශ්වවිද්‍යාලය ඇතුළේ ජ්‍යෙෂ්ඨ ශිෂ්‍යයෝ හිටියේ නැහැ. එහෙම හිටියා නම් කියයි මේ නවකවදය කියලා. දැන් එස්.බී.දිසානායක ඇමැතිතුමා හිටියා නම් කියන්නේ මේක නවක වදය කියලා. දැන් උපකුලපතිතුමා කියන්නේ මොකක්ද? උපකුලපතිතුමා කියනවා,ඒ ශිෂ්‍යයාම ගහගෙන කියලා. මේක අරුම පුදුම කථාවක්නේ,ගරු නියෝජ්‍ය කාරකසභාපතිතුමනි. ශිෂ්‍යයාම ගහගෙනලූ,ඒ ශිෂ්‍යයාම තුවාල කරගෙනලූ,තමන්ටම ගහගන්න ඒ ශිෂ්‍යයාට පිස්සුද? මේ රටේ ඒ ජාතියේ කථාගොඩක් තිබුණා කියලා අපි දන්නවා. මෙහෙම කියන්නේ කවුද? මෙහෙම කියන්නේ විශ්වවිද්‍යාලයට නායකත්වය දෙන,එය භාරව ඉන්න උපකුලපතිතුමා. ආරක්ෂක අංශය කියනවා,අපි දැක්කේත් නැහැ,අපි දන්නේත් නැහැ කියලා. ඒ නිසා මොකක්ද මේතත්වය?

එතැනින් නැවතුණේ නැහැ. 2014අගෝස්තු 05වැනිදා සමාජ විද්‍යා හා භාෂා පීඨයේ ඉගෙනගන්නා,වවුනියාවේ ඉඳලා ආපු යෝගරාජා නිරෝෂන් කියන ශිෂ්‍යයා විභාගය ලියමින් ඉන්නකොට,පරිපාලනයේත් සහයෝගය ඇතිව උදේ 11.30ට ත‍්‍රස්ත විමර්ශන ඒකකයෙන් විභාග ශාලාවට ඇතුළු වෙලා පැහැර ගෙන යනවා. දින හතරකට කලින් ඔහුගේ නිවසට ගිහිල්ලා තොරතුරු හෙව්වා. යෝගරාජා කරපු වැරැුද්ද මොකක්ද? කවුද ඔහුට විරුද්ධව පැමිණිලි කළේ? මොකක්ද ඒ චෝදනාව?

දැන් කියනවා,ඔහු පුනරුත්ථාපනය වෙලා හිටපු කෙනෙක් කියලා. එහෙම නම් ගරු නියෝජ්‍ය කාරකසභාපතිතුමනි,පුනරුත්ථාපනය වෙලාත් නැති,ත‍්‍රස්ත‍්‍රවාදීන් කියලා ලේබල් ඇලවුණු,ත‍්‍රස්තවාදී කටයුතුවලට නායකත්වය දුන්න ඇමැතිවරු මේ ආණ්ඩුවේ ඉන්නවා. නමුත් පුනරුත්ථාපනය කරලා එළියට එවපු යෝගරාජා කිසිදු පැමිණිල්ලක් නැතිව,වරෙන්තුවක් නැතිව,විභාගය ලියමින් ඉන්නකොට ත‍්‍රස්ත විමර්ශන ඒකකයෙන් පැහැර ගෙන යනවා. පස්සේ තමයි කියන්නේ පැහැර ගෙන ගියේ ත‍්‍රස්ත විමර්ශන ඒකකයෙන් කියලා. ඒකට උපකුලපතිතුමාගේ අවසරයක් තිබුණාද? විභාගයක් ලියන ශිෂ්‍යයෙක් අත්අඩංගුවට ගන්න විශ්වවිද්‍යාලයක් ඇතුළට එහෙම එන්න පුළුවන්ද? මේ රටේ වංචා, දූෂණ, විවිධ අපරාධ ගැන ආරක්ෂක අංශවලට,පොලිසියට කරන පැමිණිලි ගැන මෙහෙම මැදිහත් වෙනවාද? නැහැ,ගරු නියෝජ්‍ය කාරකසභා සභාපතිතුමනි,ඒවා ගැන එහෙම මැදිහත් වන්නේ නැහැ. එහෙම නම්ප‍්‍රශ්නය මොකක්ද?

නේවාසිකාගාරයේ හිටපු මනෝජ් සහ කජිදන් කියන ශිෂ්‍යයන් දෙදෙනා ගිහිල්ලා මේ ගැන පරිපාලනයට කිව්වා. පරිපාලනයෙන් කිව්වා,‘‘ඒක ඔයගොල්ලන්ට අයිති වැඩක් නොවෙයි, ඔයගොල්ලන් ඔයගොල්ලන්ගේ වැඩක් බලා ගන්න’’කියලා. ඒ විතරක් නොවෙයි,විනය ආරක්ෂක නිලධාරියා ඔවුන්ගේ හැඳුනුම්පතත් ගත්තා. පැමිණිල්ල කරන්න ගිය ශිෂ්‍යයන්ගේ හැඳුනුම්පතත් උදුරාගත්තා. මොකක්ද මේ තත්වය? මොකක්ද මේ කරන්න හදන්නේ?

ඊළඟට,ශිෂ්‍ය නියෝජිතයෝ උපකුලපතිවරයාගෙන් මේ ගැන විමසුවා. ඒ අයට බැණලා එළෙව්වා. මේ ශිෂ්‍යයන් සමනලවැව පොලිසියෙන් යෝගරාජා පිළිබඳව ඇහුවා. ඇහුවාම මොකක්ද කිව්වේ? ‘‘උඹලාට ආයෙමත් ඌ දකින්න හම්බ වෙන්නේ නැහැ,  ඕනෑ නම් උගේ අම්මටයි,තාත්තටයි එන්න කියපල්ලා’’කිව්වා. කාටද එහෙම කිව්වේ? ශිෂ්‍ය නියෝජිතයන්ට.

ඊළඟට,මේ අත්අඩංගුවට ගැනීමට විරුද්ධව කථා කළ කෙනෙක් තමයි දමයන්ත සම්පත් කුමාර ශිෂ්‍යයා. ත‍්‍රස්තවි මර්ශන ඒකකයෙන්ය කියලා ඒ ශිෂ්‍යයාගේ ගෙදරට කථා කරලා කිව්වා,‘‘පුළුවන් තරම් ඉක්මනට පුතා කැම්පස් එකෙන් ගන්න. නැත්නම් අපි අවුරුදු පහකට ඇතුළට යවනවා.’’  ඕනෑ නම් ඒ දුරකථන ඇමතුම් පරීක්ෂා කරන්න පුළුවන්. කවුද මෙහෙම කියන්නේ? එහෙම කියන්නේ මේ රටේ රාජ්‍ය ආරක්ෂක ලේකම් යටතේ තිබෙන ත‍්‍රස්ත විමර්ශන ඒකකය. එහෙම කියන්න පුළුවන්ද? නිරෝෂන් කියන්නේ විශ්වවිද්‍යාලයේ හතර වැනි වසර ශිෂ්‍යයෙක්. ඔහුගේ නිවසටත් මේ තර්ජනයම කළා.

ගරුනියෝජ්‍ය කාරකසභා සභාපතිතුමනි,7වැනිදා සිංහල,දෙමළ,මුස්ලිම් කියලා වෙනසක් නැතිව විශ්වවිද්‍යාලයේ මුළු ශිෂ්‍යයෝම - පොදු ශිෂ්‍ය ප‍්‍රජාවම -උද්ඝෝෂණයක් කළා.

මේ විශ්වවිද්‍යාලයේ අවුරුදු ගණනක් දෙමළ භාෂාව කථා කරන ශිෂ්‍යයෝ ජාති භේදයක්,ආගම් භේදයක්,වර්ග භේදයක්,පළාත් භේදයක් නැතුව ඉගෙන ගත්තා. ඒත් මීට දවස් ගණනකට කලින් මොකක්ද වුණේ? ජාතිවාදය අවුස්සලා ගම්මු උසි ගන්වන්න හැදුවා. ඔවුන් ඒක තේරුම් අරගෙන ඒ උගුලට අහු වුණේ නැහැ. අද අපි ගෞරව කරනවා ඒ ගම්මුන්ට. ඒ ගැන අපි ස්තුති කරනවා ශිෂ්‍යයන්ටත් ගම්මුන්ටත්. දැන් මොකක්ද විශ්වවිද්‍යාලය ඇතුළේ සිදු වන්නේ?

                කොහා කෑ ගසන විට අවුරුදු කාලය ළඟ බව හැෙඟ්. මස් කඬේ පිහිය මුවහත් තියන හඬ ඇසෙන විට හරකාට මරණය ළඟ බව හැෙඟ්. කියන්නට යන්නේ මැතිවරණ ගැන නිසා දෙවන කියමන වඩාත් ගැලපෙන්නට ඉඩ ඇත. හැම මැතිවරණයකදීම වෙන්නේ මීළඟ  අවුරුදු කිහිපය අප ගුටි කෑ යුත්තේ කාගෙන්දැයි තීරණය කිරීම නිසා මැතිවරණ ගැන කියන්නට වඩාත් ගැලපෙන්නේ මස් කඬේ පිහිය මුවහත් තැබීම ගැන උපමාවයි. කොහොම උනත් හැම පැත්තෙන්ම අසන්නට ලැබෙන තොරතුරු වලින් පෙනීයන්නේ ජාතික මට්ටමේ මැතිවරණයක්, බලය මාරු කරන මැතිවරණයක් ළඟ එන බවය. ඉදිරි මැතිවරණයක් ආණ්ඩුවට, විපක්ෂයේ පක්ෂවලට මෙන්ම ජනතාවටද අතිශය තීරණාත්මක වනු ඇත. දේශපාලන පක්ෂවල අයට මැතිවරණය තීරණාත්මක වන්නේ එය ඔවුන්ගේ බලය පිළිබඳ පෙරලියකට මුල්විය හැකි නිසාය. ජනතාවට තීරණාත්මක වන්නේ හැමදාමත් කරමින් සිටි දේ වෙනුවට වෙනත් දෙයක් කිරීමට ඉඩක් ඉදිරි මැතිවරණයකදී අවශ්‍යනම් විවර කර ගත හැකි නිසාය. ජනතාවගේ සූදානම කෙසේ වෙතත් ආණ්ඩුවේ හා එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ සූදානම ගැන බලන විට පෙනීයන්නේ මේ පිට පොට ගසන්නේ මූද හත්ගව්වක් දුර තියාගෙන නොව ඉතා ළඟ තියාගෙන බවය.

 

පාරවල් දෙකක්

                ආණ්ඩුව පාරවල් දෙකක එකවර යන්නට උත්සාහ තරන ආකාරය අපි පසුගිය සතියේ ලීවෙමු. මේ සතියේත් ඒ ගැන ලියන්නට තරම් කරුණු තිබේ. ආණ්ඩුව එක් පැත්තකින් ජාතිවාදීන්ගේ පාරත් අනෙක් පැත්තෙන් ජාතිවාදීන්ගෙන් බැනුම් අහන පාරත් යන පාරවල් දෙකේම සීරුවෙන් යන්නට තීරණයක් ගෙන තිබේ. පසුගිය 4වැනිදා කොළඹ සමාජීය හා සාමයික කේන්ද්‍රයේ පැවැති උතුරේ යුද්ධයේදී මියගිය හා අතුරුදහන් වූ අයගේ ඥාතීන් සහභාගීවන රැස්වීමකට බෞද්ධ භික්ෂූන් ඇතුළු පිරිසක් කඩා පැන එය කඩාකප්පල් කළේය. මෙම පිරිස තානාපති නිලධාරීන් පිරිසක් පවා පැයක පමණ කාලයක් නිවාස අඩස්සියේ රඳවා තබාගෙන සිට ඇත. ඒ අතර එතැන සිටි ඇතැම් අයට පහර දීමක්ද සිදුවී තිබිණි. විදේශ තානාපති කාර්යාලවලද සහභාගීත්වය සහිතව මානව හිමිකම් සංවිධාන හා රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන විසින් සංවිධානය කර තිබූ මෙම රැුස්වීම අදාළ ආයතනයෙන් අවසර ගෙන පවත්වන ලද එකකි. නමුත් පොලීසිය මෙම රැස්වීම කඩාකප්පල් කිරීමට අන්තවාදී පිරිස් වලට ඉඩදුන් අතර රැුස්වීම නතර කිරීම සඳහාද උපාමාරු භාවිතා කර ඇත. සිදුවීමට අදාළව කිසිවෙකුත් අත්අඩංගුවට ගෙන නැත. මීට පෙර ජුලි 26වැනිදා එක්සත් සමාජවාදී පක්ෂයේ ජාතිවාදයට එරෙහි ප‍්‍රචාරක ව්‍යාපාරයකට කළ පහරදීමේදීද පොලීසියේ හැසිරීම මෙබඳුමය. මේ අන්තවාදී කි‍්‍රයාවන් රජයේ අනුදැනුම ඇතිව සිදු කෙරෙන බවට තවදුරටත් අටුවා ටීකා අවශ්‍ය නැත.

                යුද්ධයේදී මියගිය හෝ අතුරුදහන් වූ පුද්ගලයන්ට අදාළව මෙසේ ජාතිවාදී ප‍්‍රතිචාර දක්වන අතරම ආණ්ඩුව අතුරුදහන්වීම් ගැන විමර්ශනය කිරීමට ජනාධිපති කොමිසන් පත් කරයි. එහි විෂය පථය යුද අපරාධ සෙවීම දක්වා පුළුල් කිරීමට ගැසට් නිවේදන නිකුත් කරයි. එම කොමිසන් වලට උපදෙස් දීමට විදේශීය උපදේශක මණ්ඩල පත්කරයි. යුද්ධයේදී සිදු වූ අපරාධ හා ඝාතන පිළිබඳව වගවීමේ කි‍්‍රයාවලියකට තමන එළඹ සිටින බව ජාත්‍යන්තරයට සැඟවීමට විවිධ සංඥා ලබාදෙයි. ජාත්‍යන්තරය ඉලක්ක කරගෙන විවිධ ප‍්‍රකාශ නිකුත් කරයි. මේ සියල්ලෙන් පැහැදිලි වන්නේ අන් කිසිවක් නොව පාරවල් දෙකේම එක්වර යාමේ ආණ්ඩුවේ ප‍්‍රවේශයයි. මුලින් ජාතිවාදය ආණ්ඩුවේ නිල මතය බවට පත්කරගෙන එයට කැබිනට් නියෝජනයක් දී තිබුණු අතර දැන් එය කැබිනට් මණ්ඩලයෙන් එළියට ගෙන ඇත. දැන් ජාතිවාදය කළමනාකරණය කරන්නේ නිල නොවන අන්තවාදී කල්ලි හරහාය. එලඹෙන ජනාධිපතිවරණයකදී ආණ්ඩුව වෙනුවෙන් අදහස් දැක්වීමට විශේෂ ඇමතිවරු ලයිස්තුවක් නම් කර තිබෙන අතර ඒ ලයිස්තුවේ ඉන්නේ ලිබරල් මත ප‍්‍රචාරය කරන්නන් හා මළගිය වාමාංශිකයන්ය. තෙරෙන භාෂාවෙන් කියන්නේනම් රාජිත හා වාසුදේව වැන්නන්ය. විමල්ට, චම්පිකට භාර දී ඇත්තේ ආණ්ඩුවේ නිල මතය ප‍්‍රකාශ කිරීම නොව මහපාරේ කලබල කිරීම හා ජාතිවාදී ගිනි නොනිල ලෙස ඇවිලවීමය.

                මෙලෙස ආණ්ඩුව පාරවල් දෙකක යනවිට ගෝලබාලයන්ටද පාරවල් දෙකක යාමට සිදුවේ. විමල් වීරවංශ ‘‘ජාත්‍යන්තර මැදිහත්වීම් ගැන කලින් තිබූ ස්ථාවරයන් දියාරු කර ගැනීම’’ ගැන ආණ්ඩුවට බැන වදින අතරම අනෙක් පැත්තෙන් ආණ්ඩුව සිප වැලඳ ගනී. මේ විකාරය හොඳින්ම දැකිය හැක්කේ ඌව පළාත්සභා මැතිවරණයේදීය. බදුල්ලේ ඉන්නේ ආණ්ඩුවට නෝක්කාඩු කියන විමල්ය. මොනරාගල ඉන්නේ ආණ්ඩුව ආරක්ෂා කරන විමල්ය. සන්ධානයේ සිටින අනෙක් පක්ෂවලට ශී‍්‍ර ලංකා නිදහස් පක්ෂය කරන කෙනහිලිකම් ගැන විරෝධය දැක්වීමට බදුල්ලේදී ජාතික නිදහස් පෙරමුණ තනිව තරග කරයි. නමුත් මේ ‘‘දේශපේ‍්‍රමී ආණ්ඩුව’’ රැුකගැනීම සඳහා වන උත්සුකයන් පෙන්වීමට ඒ ජාතික නිදහස් පෙරමුණම මොනරාගලදී සන්ධානයේ ලයිස්තුවෙන් තරග කරයි. ශී‍්‍ර ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ මහලේකම් මෛතී‍්‍රපාල සිරිසේනගේ හා ඇමැති ඩලස් අලහප්පෙරුමගේ අත්සනින් යුතුව අගෝස්තු 5වැනිදා ජාතික නිදහස් පෙරමුණට ලබාදුන් ලිපියට අනුව යුද අපරාධ ගැන කිසිඳු ජාත්‍යන්තර විමර්ශනයකට ඉඩ නොදීමට ශී‍්‍රලනිපය පොරොන්දු වී තිබේ. එහෙත් ඒ අතරම එවැනි විමර්ශනයක් සඳහා විදේශ අමාත්‍යංශය විදෙස් රාජ්‍ය තාන්ති‍්‍රක අංශයන්ට පොරොන්දු ලබාදෙමින්ද සිටී. පසුගියදා හකීම් ජනාධිපතිවරයා මුණ ගැසී ආණ්ඩුව සමග එකට සිටීම ගැන සහතික වන අතර ඌව පළාත් සභා මැතිවරණයට වෙනම තරග කිරීමට අනෙක් මුස්ලිම් පක්ෂ සමග එකඟතා නිර්මාණය කරගනී. හැමකෙනාම පාරවල් දෙකක එකවර යාමට උත්සාහ කරන අතර මහ කකුළුවා ඇදේට යන විට පොඩි කකුළු පැටවුන් කෙළින් යන්නේ නැත. මේ සියලූ විගඩම් සංඥා කරන්නේ අන් කිසිවක් නොව ජාතික මැතිවරණයක් ළඟ එන බවය.

               

බොරුකාරයන් සහ ජනතාව

                මේ දවස් යනු සියලූ ආකාරයේ බොරුකාරයන් හා වංචාකාරයන් ‘‘ෆෝම්’’ වන දවස්ය. එක් පැත්තකින් ආණ්ඩුව එළියට එකකුත් ඇතුළට එකකුත් ලෙස බොරු කියමින් ඡුන්ද ගොඩ වැඩිකර ගැනීමට උත්සාහ කරයි. එක්සත් ජාතික පක්ෂයද සිය පාර්ලිමේන්තු මන්තී‍්‍රවරයකු වන හරීන් ප‍්‍රනාන්දුව මන්තී‍්‍ර ධුරයෙන් ඉවත් කර ඌව පළාත් සබාවට තරග කිරීමට පොළඹවා ඇත. හරීන් ප‍්‍රනාන්දු බලාගෙන ඉන්නේ පාර්ලිමේන්තුවෙන් ඉවත් වී ඌවට තරග කර ඉන් පසු යළිත් කෙටි කලකින් පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණීමටය. ඉක්මනින් මහ මැතිවරණයක් එන්නේ නම් ඔහුට මැතිවරණයට තරග කර පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණිය හැක. එය ප‍්‍රමාද වන්නේනම් ඔහුට ජාතික ලයිස්තුවෙන් පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණිය හැක. ඒ නිසා හරීන් ඉල්ලා අස්වන්නේ ඔහුට ඌවේ ජනතාවගේ දුක දැනෙන නිසායැයි එරාන් වික‍්‍රමරත්න වැනි එක්සත් ජාතික පක්ෂ මන්තී‍්‍රවරුන් කියන කතා ගැන විචාර බුද්ධියෙන් සිතිය යුතුය. අපට මේ බොරුකාරයන් සියලූදෙනා වේදිකාව මත රඟන මොහොතේදීත් කියන්නට ඇත්තේ එකකි. මේ බොරුවලින් ජනතාවට වන සෙතක් නැත. හැමදෙනාම දෙපැත්තම බේරා ගැනීමට උත්සාහ කරන අතර මේ බොරුවට රැුවටුනහොත් පහළ පාන්තික ජනතාවට දෙපැත්තම නැතිවනු ඇත. සමහරවිට ඉතිරි මාහ කිහිපය තුළ ජනතා ඉල්ලීම්වලට ඉඩ ලැබෙන, හිස මත ඇති බර අඩුවන, බෙල්ලට දමා ඇති තොන්ඩුව මදක් ලිහිල් වන අපායේ ඉන්ටවල් වැනි තත්වයක් උදාවනු ඇත. අපායේ ඉන්ටවල් එනු ඇතැයි සිතෙන්නේ මේ දිනවල හැමදෙනාම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය හා ආර්ථික සමානාත්මතාවය ගැන කතා කරන නිසාය.

                ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය ගැන මේ හැමදෙනාම කියන අතර අප වටහාගත යුත්තේ මේ කියන්නේ අපේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය ගැන නොව උන්ගේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය ගැන බවය. නිදසුනක් ලෙස ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ නව ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රකාශයේ ‘‘සෞඛ්‍ය සේවය සඳහා මැදිහත්වීමට කැමති පෞද්ගලික අංශයට ඒ සඳහා ඇති අයිතිය’’ පිළිගෙන ඇත. එනම් වෙළෙඳාම් කිරීමේ නිදහස පිළිගෙන ඇත. එහෙත් ‘‘රෝගී වූ විට ඇති-නැති භේදයකින් තොරව ජීවිතය ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා සෑම අයකුටම ඇති අයිතිය’’ පිළිගෙන නැත. එනම් ජීවිතයේ නිදහස පිළිගෙන නැත. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය ලෙස වර නැගෙන්නේ වෙළෙඳාම් කිරීමේ, විකිණීමේ හා මිලදී ගැනීමේ නිදහස මිස මිනිස් සමාජය සතු උදුරාගත නොහැකි අනන්ත මිනිස් අයිතීන් නොවේ. ආර්ථික සාමානාත්මතාවය ගැන කතාවද එලෙසමය. එය වෙළෙන්ඳන්ගේ මනදොල පුරවන පාරිභෝගිකයකු නිර්මාණය කිරීමේ කටයුත්තටම සීමාකර, කප්පාදු කර ඇත. දැන් චම්පික රණවකද කතා කරන්නේ සාධාරණ ආදායමක් සමස්ත ජනතාවටම හිමිකර දීම ගැනය. මෑතකදී පුවත්පතකට සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් දුන් ප‍්‍රමුඛපෙලේ ව්‍යාපාරිකයකු පවසා තිබුණේ අධිකතර ආර්ථික විෂමතාවය, විශාල ධනයක් සහිත කුඩා පිරිසක් හා මිලදී ගැනීමේ හැකියාවක් නැති විශාල බහුතරයක් සිටීම ව්‍යාපාර කටයුතුවලට නුසුදුසු බවය. ව්‍යාපාරිකයන්ට හොඳ මුළු ජනගහනයටම මිලදී ගැනීමේ හැකියාව සහිත අය වීමය. එනම් සාධාරණ ආදායමක් හැමදෙනාටම හිමි විය යුතුය. ඒ ශ‍්‍රමයේ අයිතිය ලෙස නොව උන්ගේ බඩු මිලදී ගැනීමේ වෙනුවෙනි.

                පාරවල් දෙකක අතුරේ යාම්, පැනගන්නා අතර වැලඳ ගැනීම්, ඉල්ලා අස්වීම්, අලූත් පෙරමුණු ඇටවීම් වැනි දහසකුත් එකක් නාඩගම් වේදිකාගතවන අතර එහි පතුලේ ඇත්තේ මේ ප‍්‍රශ්නයයි. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය හා ආර්ථික සාධාරණත්වය ගැන කතා කලාට ඒ කතා කරන්නේ කාගේ දෘෂ්ටියෙන්ද? ඒ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය අපේ රටේ බහුතරයක් වූ දුක්විඳින ජනතාවගේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය නොව ලාභ ලැබීම සඳහා වන ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයයි. ආර්ථික සාධාරණත්වය, මේ ආර්ථික ඉසුරේ නිර්මාපකයන් වන ශ‍්‍රමිකයාගේ අයිතිය පිළිබඳ සංකල්පයක් නොව වෙළෙන්ඳාට බඩු විකිණීමට හැකි සමාජයක් නිර්මාණය කරගැනීම පැත්තෙන් එන සංකල්පයකි. කවුරු පාරවල් දෙකක ගියත් පීඩිත ජනතාවට මේ කරුණේදී පාරවල් දෙකක් නැත. ඇත්තේ එක පාරකි. ඒ පාර පාලක පන්තියේ උවමනාවන් දෙසට යන පාර නොව පීඩිත ජනතා අභිලාෂයන් වෙතට යන පාරයි. පීඩිතයාගේ බෙල්ල කපන මැතිවරණ පිහිය මුවහත් තියන හඬ ඇසෙන විට අවධානයට ගත යුත්තේ ඒ හරි පාර ගැනය.

Page 1 of 34

පුවත්

Advertisment

advertisment