A+ R A-

විශේෂාංග

පසුගියදා පුවත්පතක ගංගොඩවිල අධිකරණයේ විභාග කෙරුණු අමුතු ආකාරයේ නඩුවක් ගැන පුවතක් ජනමාධ්‍යවලින් පළ කර තිබිණි. එහි විත්තිකරු පොලිස් නිලධාරියෙකි. ”ජානක පෙරේරා” නම් වූ මේ පොලිස් නිලධාරියාට විරුද්ධව එල්ල වී තිබූ චෝදනාව නම් කොටුව මහෙස්ත‍්‍රාත් තිළිණ ගමගේ මහතාට (එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයෙන් මෙවර බස්නාහිර පළාත් සභාවට ඉදිරිපත් වූ සලෝචන ගමගේ මහතාගේ සොහොයුරු) පරුෂ වචනයෙන් බැණවැදීමයි. අදාළ චෝදනාවට වැරදිකරු වූ පොලිස් නිලධාරියා තාවකාලික වැඩ තහනමකට ලක්ව රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කෙරිණි. මේ සිදුවීම විසින් අපට සිහිගන්වන්නේ ලංකාවේ සිදු නොවූ වෙනත් සිදුවීමකි. ඒ මෙසේය.
 
 
 
 
ජනාකීර්ණ නගරයක දුම්රිය හරස් මගක දුම්රිය ප‍්‍රධාන මාර්ගය හරහා ගමන් කරමින් තිබූ නිසාවෙන් දුම්රිය ගේට්ටුව වසා තිබී ඇත. ඒ අවස්ථාවේදී මාර්ගයේ වැරදි මංතීරුවෙන් (wrong side) මාර්ග නීති කඩකරමින් නවීන පන්නයේඩ කාරයක් ඉදිරියට පැමිණ ඇත. 
 
අදාල ස්ථානයේ රාජකාරි කරමින් සිටි පොලිස් නිලධාරියෙකු මාර්ග නීති කඩකරමින් ඉදිරියට පැමිණි වාහනය පසෙකට කර නතර කරන්නට සංඥා කළ අවස්ථාවේදී එහි පැමිණි රියැදුරා පොලිස් නිලධාරියාට පරුෂ වචනයෙන් බැන ”උඹ දන්නවද බූරුවෝ මම කවුද කියල.” යනුවෙන් විමසා ඇත. එහිදී පොලිස් නිලධාරියා අදාල පුද්ගලයාගෙන් විමසා ඇත්තේ ”මම ද බූරුවා, නැත්නම් රෝන් සයිඞ් එකෙන් ආපු තමුසෙද බූරුවා” යනුවෙනි. 
 
ජවනිකාව අදාල ස්ථානයේදී මෙසේ අවසන් වූව ද සිදුවීම එතැනින් අවසන් වූයේ නැත. පසුව හදිසියේම අදාල පොලිස් නිලධාරියාට පොලිස්පති කාර්යාලයට කැඳවීමක් ලැබිණි. අදාළ ස්ථානයට වාර්තා කළ පොලිස් නිලධාරියාට පොලිස්පතිවරයා විසින් පවසා ඇත්තේ බරපතළ චෝදනාවක් මත ඔහුගේ වැඩ තහනම් කර ඇති බවත් ඔහුට විරුද්ධව අධිකරණයේ නඩුවක් ගොනු කර ඇති බවත් ය. පොලිස්පතිවරයා විසින් දන්වන ලද පරිදි ඔහු විසින් සිදු කර ඇති බරපතළ වරද නම් මහෙස්ත‍්‍රාත්වරයකුට පරුෂ වචනයෙන් බැණ වැදීමයි. කෙසේ වෙතත් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කරන ලද පොලිස් නිලධාරියා රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කෙරිණි. 
 
සිදුවීම එතැනින් ද අවසන් නැත. පොලිස් නිලධාරියාගේ වැඩ තහනම් කරමින් නොනැවතී රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කිරීමට කටයුතු කළ ඉහත කී නඩුකාර උන්නාන්සේ පස්වනක් ප‍්‍රීතියෙන් පිනා ගොස් තමන්ගේ ක‍්‍රියාවලියට සහාය දුන් නීතිඥයන්ට මධුවිතින් සංග‍්‍රහ කරමින් සිටි අවස්ථාවේදී ඔවුන් සමඟ පවසා ඇත්තේ ”මම කොහොම හරි  ඕකව මහ උළු ගෙදර ලග්ගවන්නයි හිතාගෙන හිටියේ” යනුවෙනි. ජවනිකාව අවසන්ය. 
 
සිදුවීම අවසන්ද? නැත. මේ කතාවේදී මෙන්ම අප ඉහතින් සඳහන් කළ ගංගොඩවිල අධිකරණයේ සිදුවීම ද සම්බන්ධයෙන් අප හමුවේ මේ මජර සමාජ ක‍්‍රමය සම්බන්ධයෙන් ගැටළු මතු කරයි. එනම් මේ මජර ක‍්‍රමය තුළ ‘බලය අතැත්තාට නීතිය අභිබවීමට හැකිය’ යන්න තහවුරු වන බවයි. මේ මජර ක‍්‍රමය තවමත් අවසන්ව නැත. එය අද හෝ හෙට අවසන් වේ යැයි අපට කිසිදු විශ්වාසයක් ද නැත. දෑස් රෙදි කඩකින් බැඳ, සාධාරණත්වයේ තුලාව අතකින් ද ගෙන නැඟී සිටිනා නීතියේ දෙව්දුවගේ කන්‍යාභාවය සුරැුකේ ද?
 
මෙම සිදුවීමේ දී අපට ගැටලූ මතු කරන අවස්ථා කිහිපයක්ම ඇත. පළමු වැන්න නම් තමන්ට ඉදිරියට යාමට ඇත්නම් ඒ සඳහා කිසිදු බාධාවකින් තොරව ඉදිරියට යාමට අවැසි අතර, ඒ වෙනුවෙන් වූ සියලූ බාධක ඉවත් විය යුතු බවට මේ සමාජය වැරැුදි මං තීරුවේ ගමන් කරන්නවුන් නිවැරැුදි මං තීරුවට ගෙන ඒමේ වගකීම හා වගවීම පැවරී ඇත්තවුන් තුළ තිබීමය. මාර්ගයක දී වැරැුදි කරන්නවුන්ට දඩ කොළ දීමෙන් නොනැවතී අධිකරණය හමුවට පමුණුවා ලූ කල වැරැුදිකරුවන්ට ද`ඩුවම් දෙන්නේ ද ඔවුන්ට නිවැරැුදි වන්නට අවවාද දෙන්නේ ද අපේ පසු කතාවේ කතා නායකයාණන් බඳු නඩුකාර උන්නාන්සේලාම නොවේද? එසේ නම් අප තුළ මතු වන සරල ප‍්‍රශ්නය නම් නීතිය රකින්නට වගවන්නන්ට නීතිය බල නොපාන්නේද යන්නයි. 
 
අනෙක් කරුණ නම් අදාළ පොලිස් නිලධාරියා වෙනුවෙන් අධිකරණයේ පෙනී සිටි නීතිඥවරුන් කරුණු දක්වා ඇත්තේ අධිකරණයේ දී ඇප ලබා දිය හැකි හා ඇප ලබා දිය නොහැකි වශයෙන් වැරැුදි අවස්ථා දෙකක් ඇති අතර, මෙම පොලිස් නිලධාරියාට එල්ල වී ඇති චෝදනාව ඇප ලබා දිය හැකි වරදක් බවයි. එතකුදු නොව, පොලිස් බී වාර්තාවේ කරුණු දක්වා ඇත්තේ ද අදාළ පරීක්ෂණ අවසන්ව ඇති අතර, සුදුසු ඇපයක් මත මුදා හරින ලෙසයි. පිටපතේ එසේ සඳහන් වුව ද වේදිකාවේ දිග හැරුණේ එය අදාළ පොලිස් නිලධාරියා රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කිරීමක් ලෙසිනි. 
 
එසේ නම් නීතියේ සාධාරණත්වය හා විශ්වාසයේ රාමුවේ දිග ඵළල කෙතෙක්ද? එය සැමට සාධාරණද? නැත නීතියේ දෙව්දුවගේ කන්‍යාභාවය මේ වන විට පැහැරගෙන ඇත. ඇයගේ කඩුව දිගු වන්නේ පීඩිතයන් කෙරෙහිය. නීතිය නමැති දෙවඟන මේ වන විට පීඩකයන්ගේ සුරතේ රඟයි. ඇය තවදුරටත් දෙවඟනක් නොව. ගණිකාවකි. බලය, නිලය හා මුදල අතැත්තෝ ඇය හා රිසි සේ රමණයේ යෙදෙති. නමුත් ඇය නිකම්ම නිකම් ගණිකාවක් නොව. සුපිරි පෙළැන්තියේ ගණිකාවකි. ඇය හා රමණය කළ හැක්කේ ධනය, බලය හා නිලය අතැත්තවුන්ට පමණි. එනම් පීඩකයන්ට පමණක් ඇය රමණය කළ හැක. 
 
එසේ නම් පැහැදිලිය. නීතිය තවදුරටත් සර්ව සාධාරණ නොවේ. එය වල් වැදී ඇත. බලය ඇත්තෝ එහි වැද රිසිසේ කෙළිති. රටේ ලොක්කෝ සිය බලයෙන් සැඟව රති කෙළිද්දී, ඔහුගේ ගෝලයෝ දුවමින්, නටමින් නීතිය හා රති කෙළිති. මේ මොහොතේ අප කළ යුත්තේ කුමක්ද? ‘වැටත් නියරත් ගොයම කා නම් කාට කියම් ඒ අමාරුව’ යැයි නිහ`ඩ වෙමුද?... නැතහොත් මේ මජර ක‍්‍රමයට එරෙහිව නැඟී සිටිමුද?
 
අවන්ත ඉඩමේගම
ජනරල ඇසුරෙන්
 
Last Updated on Wednesday, 09 April 2014 03:58
ලංකාවේ පමණක් නොව බොහෝ රටවල වාමාංශික ව්‍යාපාරයන් ‘මැයි දිනය’ වැඩ කරන ජනයාගේ දිනය ලෙස සලකා මහ ඉහළින් සමරනු අපට දැක්ක හැකිය. මෙම මැයි දින සමරු හරහා ‘ප‍්‍රදර්ශනය වන’ කම්කරුවන්ගේ බලය ධනපති ආණ්ඩු සමඟ කේවල් කිරීමට, ඒ සඳහා ඉතා සීමිත පරිමාවක් තුළ කම්කරුවන්ගේ එක්සත් භාවය රඳවා තබා ගැනීමට මෙන්ම පාක්ෂිකයන්ගේ උද්යෝගය රඳවා තබා ගැනීමට හැර නිර්ධන පන්ති රාජ්‍ය බලය ලබා ගැනීමේ දිශාවට හා පන්ති අසමානතාව අහෝසි කිරීමේ දිශාවට මෙහෙයවීම පිළිබඳව ලංකාවේ අපට නම් උදාහරණ නැති තරම්ය. එබැවින්ම නූතන කම්කරු පරම්පරාවලට මැයි දිනය අදාළ වන්නේ හුදු රජයේ නිවාඩු දින ලෙසින් පමණි.‘පැරණි හා නව’ වමේ ව්‍යපාරවල තුළ දේශපාලන හැසිරීම විසින් මෙසේ කම්කරු දිනය නූතනම කම්කරු ප‍්‍රජාවන් හමුවේ හුදු නිවාඩු දිනයකට ඌනනය කර හමාරය. එබැවින් නූතන කම්කරු පන්ති ව්‍යාපාරයන් මැයි දිනය කෙරෙහි තමන්ගේ ආකල්ප නිර්ණය කර ගැනීම පාදා ගත යුත්තේ කොහෙන්ද? එනම් කම්කරු පාන්තික දේශපාලනය යන්න යළි අවධාරණය කර ගැනීමෙන් යැයි අපි විශ්වාස කරමු. කම්කරු පන්තිය යන්නම හඳුනා ගත නොහැකි තරමට ව්‍යුහීය වෙනස්කම්වලට ලක්ව ඇති වර්තමානයේ තවත් මැයි දිනයක් අබියස කම්කරු පන්ති දේශපාලනය යන්න සාකච්ඡුාවට ලක් කිරීම මෙම ලිපියේ අරමුණයි. 
 
වැටුප් සඳහා ගෙන යන කම්කරුවන්ගේ අරගල පිළිබඳ මෑත කාලීන දේශපාලන කතිකාව තුළ යම් ආකාරයක සාකච්ඡුාවට ලක් වූ බව අපට නිරීක්ෂණය කළ හැකිය. විශේෂයෙන්ම ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ හා සම්බන්ධ
වෘත්තීය සමිති ව්‍යාපාරය විසින් කම්කරුවන් සවිඥානික දේශපාලන අරගලයේ පැත්තට නොව පඩි වැඩි කරගැනීමේ ආර්ථික අරගලයේ දිශාවට පෙළ ගැස්වීමේ තත්වයක් තුළ, ඉන් පසු කතිකාව තුළ කම්කරුවන්ගේ වැටුප් සඳහා අරගලය පිළිබඳ වාම ව්‍යාපාරයේ ආකල්පය යම් සාධනීය නොවූ හා අසුබවාදී ආකල්පයක් විය. එහෙත් ඒ පිළිබඳ මාක්ස් පවසා සිටින්නේ කුමක්ද? ”ප‍්‍රාග්ධනයේ මංකොල්ලකාරී ව්‍යාප්තියට විරුද්ධව සටන් කිරීමට ප‍්‍රතික්ෂේප කිරීම හා තම තාවකාලික යහපතක් සඳහා ඉඳහිට ඇති වන තත්වයන් ප‍්‍රයෝජනයට ගැනීමත් කම්කරු පන්තිය ප‍්‍රතික්ෂේප කළ යුතුද? කම්කරුවෝ මෙලෙස ක‍්‍රියා කළෝ නම් කිසිදු ගැලවීමක් නැති අන්ත දරිද්‍රතාවට පත් දුගී ජනතාවක් බවට ඔවුහු පත් වනු ඇත්තාහ. වැඩි වැටුප් සඳහා කම්කරුවන් ගෙන යන අරගලය මුළු මහත් වැටුප් ශ‍්‍රමය සමඟ අඛණ්ඩ ලෙස එකට වෙළී පවතින බවත් වැටුප් වැඩි කර ගැනීම සඳහා කම්කරුවන් ගෙන යන අරගලවලින් 99%ක් ම ශ‍්‍රමයෙහි වටිනාකමෙහි පවතින වැටුප එලෙසම තබා ගැනීමට දරන ආයාසයක් බවත් ශ‍්‍රමයේ මිල සඳහා ධනපතියන්ට විරුද්ධව කම්කරුවන්ට සටන් කිරීමට සිදු වී ඇත්තේ ඔවුන්ට තමන් භාණ්ඩ ලෙස විකිණීමට බල කෙරී තිබෙන තත්වය නිසා බවද මම පෙන්වා දුන්නෙමියි සිතමි.” (කාල් මාක්ස් - වැටුප් මිල සහ ලාභය 69-70 පිටු* 
 
එසේ නම් කම්කරුවා සංවිධානය කිරීමේ මූල බීජය ඇත්තේ කම්කරුවා ‘අන්ත දරිද්‍රතාවට පත් දුගී ජනතාවක් බවට පත් වීමේ’ ඉරණමට එරෙහිව සිදු කරන අරගලය තුළ බව පැහැදිලිය. එබැවින් කම්කරු පන්ති දේශපාලනයේ දී කම්කරුවා ස්වකීය ශ‍්‍රමයේ වටිනාකමෙහි පවතින වැටුප එලෙසින්ම තබා ගැනීමට දරන ආයාසය මඟ හැර යා නොහැකිය. එනම් වෘත්තීය සටන මඟ හැර යා නොහැකිය. එහෙත් ලංකාවේ වෘත්තීය සමිති ක්ෂේත‍්‍රය තුළ දක්නට ලැබෙන සුලබ අත්දැකීම වූයේ වැඩි වැටුප් හා අඩු පැය ගණන සඳහා සිදු කරන වෘත්තීය සටන නිෂ්ඨාවක් නොව උපාය මාර්ගයක් බව අමතකව යෑමයි. 
‘‘වැඩි වැටුප් සහ අඩු පැය සඳහා අරගලය දැන් කර ගෙන යන පරිදි වෘත්තීය සමිතිවල සමස්ත ක‍්‍රියාකාරීත්වයේම නිෂ්ඨාවක් නොව, උපාය මාර්ගයක් බව, ඉතා අවශ්‍ය හා බලගතු උපාය මාර්ගයක් බව, එහෙත් වඩාත් උසස් අරමුණක් දෙසට යොමු වූ, එනම් වැටුප් ශ‍්‍රමය සම්පූර්ණයෙන්ම අහෝසි කිරීම දෙසට යොමු වූ උපාය මාර්ගවලින් එකක් බව අමතක කිරීමයි.’’ 
(කාල් මාක්ස් - වැටුප් ශ‍්‍රමය 23 පිටුව*
 
එබැවින් වැටුප් සඳහා කරන වෘත්තීය අරගලය හැම විටම ‘‘ප‍්‍රතිසංස්කරණවාදය හා ළඟින් බැඳී ඇති’’ බව පැහැදිලිය. එබැවින් කම්කරුවා හුදු වැටුප් සඳහා කරන අරගලයටම ගාල් නොවී ක‍්‍රම විරෝධී අරගලයක් වෙත කැඳවීමේ දී වැටුප් අරගල හා ක‍්‍රම විරෝධී අරගලයන්ගේ සමපාතනය සොයාගත යුත්තේ කොතැනද? එනම් එංගල්ස් පවසා ඇති පරිදි ‘‘කම්කරුවා අන්ත දරිද්‍රතාවට පත් දුගී ජනතාවක් බවට පත්වීමේ ඉරණමට එරෙහිව’’ සිදු කරන ජීවිතය උදෙසා වන අරගලයක් තුළය. එනම් ශ‍්‍රම කාලය දිග්ගැස්සවීම හා ශ‍්‍රම සූක්ෂ්මතාව හරහා දිනෙන් දින වැඩි කරන කම්කරුවා මත හෙළනු ලබන පීඩනයට එරෙහිව, වැඩ දිනය කෙටි කර ගැනීමට කම්කරුවා කරනු ලබන අරගලය තුළ ධනේශ්වර වැඩ දිනය කෙටි කර ගැනීමට ඔහු කරන අරගලය තුළට හා දවසේ ඉතිරි කාලය ඔහුගේ විඥාතභාවය, අවබෝධය, සංස්කෘතිය වර්ධනය කර ගැනීමට යොමු කර ගැනීම තුළය. 
 
කම්කරු පන්ති දේශපාලනයේ දී වැඩ දිනය කෙටි කර ගැනීම, වැටුප් සඳහා අරගලය මෙන්ම මානව සංහතියේ විශිෂ්ටතම ඵල අත්පත් කර ගැනීමේ අරගලයට ද කම්කරුවා නොඑළඹෙන්නේ නම් ධනේශ්වර ක‍්‍රමය විසින් ඔහු මත හෙළා ඇති ද්‍රව්‍යමය විලංගුවෙන් හෝ විඥානමයවිලංගුවලින් ගැලවීමට පන්තියක් ලෙස හෝ අසමත් වනු ඇත. වැඩ දිනය කෙටි කර ගැනීමට ඔහු කරන අරගලය වඩාත් ඵලදායී අරගලයක් වනුයේ ඔහුගේ දවසේ ඉතිරි පැය ගණන රූපවාහිනී චැනලයක් හෝ එෆ්.එම්. නාලිකාවක් මඟින් ඔහු මත වැගිරීමට නියමිත දහසක් මතවාදී මිථ්‍යාවලින් අවරසික කලා රසාස්වාදනයෙන් ගැලවීමට කම්කරුවා සමත් වන්නේ නම් පමණි.
 
මහේෂ් කුමාර
ජනරල ඇසුරෙන්...
Last Updated on Tuesday, 08 April 2014 07:45
මාතෘකාව නම් මදක් පැරණි එකකි. එහෙත් එය අලූත් වේශයකින් නැවත ඉදිරිපත් වී ඇත. වීරවංශ ජවිපෙ සිටි සමයේ ඔහුට එරෙහිව සිරස මාධ්‍ය ජාලය විශාල ප‍්‍රචාරක මෙහෙයුමක් ගෙන ගියේය. ප‍්‍රචාරක මෙහෙයුමේ පියවරක් ලෙස රට පුරා දැමු ප‍්‍රචාරක පුවරුවල කටුස්සකුගේ ඡුායාරුවක් යොදා ගත්තේය. එකල ජවිපෙ ක‍්‍රියාකාරකයින්ට හා හිතවතුන්ට මෙය මහත් හිසරදයක් විය. ඒ නිසාම මෙම පුවරුවලට විවිධ ප‍්‍රහාර එල්ල විය. ‘සිරස බලන්න එපා’ එකල නිල නොවන ලෙස ජ.වි.පෙ දේහය පුරා එම මතය පැතිර විය.
 
ජ.වි.පෙ නාගරික මන්ත‍්‍රී සුමිත් පස්සපෙරුම සහෝදරයා සිරස පුවරුවකට අලාභ හානි කරමින් සිටියදී වීඩියෝ ගත කර එය ප‍්‍රවෘත්ති වලට ප‍්‍රචාරය කෙරුණි. පසුව එම සිද්ධියට නඩු පැවරුණු අතර එය සමාදානයකින් අවසන් විය. එකල ජ.වි.පෙ ට සිරස නයාට අදු කොළ මෙන් විය. සිරස ‘දේශපාලනයක්’ කරමින් සිටින බව කාගේත් තේරුම්ගැනීම විය. 
 
එහෙත් අද තත්වය වෙනස් වී ඇත. නව නායකයාගේ ආගමනයෙන් නෙත් සිත් පැහැදුණු මහරාජා සමූහ ව්‍යාපාරය සිය ගුවන් කාලය රිසි සේ මුදා හැර ඇත. එදා හැසිරීම ‘දේශපාලනයක්’ යැයි තේරුම්ගත් බොහෝ දෙනා අද හැසිරිම ‘‘සමබර මාධ්‍ය වාර්තාකරණයක්, සිරස විපක්ෂය උස්සන්න හදනවා,ජ.වි.පෙ ට හොඳ ඉඩක් දෙනවා’’ වැනි සරල නිගමන වලින් ත්රුම් ගනී. මෙය එතරම් සරලද? ඊට වඩා ගැඹුරක් එහි නොවේද? එදා ‘ප‍්‍රහාරය’ ආවේ වීරවංශ සමඟ පැවති පුද්ගල ප‍්‍රතිවිරෝධයක් නිසාවෙන් බව කියවිනි. එසේ නම් අද ‘ප‍්‍රචාරය’සිදු වන්නේ කුමක් නිසාද? 
 
එහෙත් අද තත්වය වෙනස් වී ඇත. නව නායකයාගේ ආගමනයෙන් නෙත් සිත් පැහැදුණු මහරාජා සමූහ ව්‍යාපාරය සිය ගුවන් කාලය රිසි සේ මුදා හැර ඇත. එදා හැසිරීම ‘දේශපාලනයක්’ යැයි තේරුම්ගත් බොහෝ දෙනා අද හැසිරිම ‘‘සමබර මාධ්‍ය වාර්තාකරණයක්, සිරස විපක්ෂය උස්සන්න හදනවා,ජ.වි.පෙ ට හොඳ ඉඩක් දෙනවා’’ වැනි සරල නිගමන වලින් ත්රුම් ගනී. මෙය එතරම් සරලද? ඊට වඩා ගැඹුරක් එහි නොවේද? එදා ‘ප‍්‍රහාරය’ ආවේ වීරවංශ සමඟ පැවති පුද්ගල ප‍්‍රතිවිරෝධයක් නිසාවෙන් බව කියවිනි. එසේ නම් අද ‘ප‍්‍රචාරය’සිදු වන්නේ කුමක් නිසාද? 
 
 
තවද මෙම මැතිවරණය තුළ සිරස මාධ්‍ය ජාලයෙන් ඉදිරිපත් කළ නියෝජිතයන් තිදෙනාම ජය ගැනීම ඉදිරි දේශපාලනයේ සැලකිය යුතු කරුණකි. සමාජ මත හැසිරවීමේදී මාධ්‍ය මඟින් විශාල කාර්යභාරයක් මේ මොහොතේ කරමින් සිටී. මාධ්‍ය ප‍්‍රාග්ධන හිමිකරුවන්, අතරමැදි නියෝජිතයන්ට වඩා තමන්ගේම නියෝජිතයන් රාජ්‍ය පාලනයට එවීම එහි ඇති අප‍්‍රකාශිත උවමනාවයි. එමඟින් තමන්ගේ ව්‍යාපාරවල ආරක්ෂාවත් තවදුරටත් එය ව්‍යාප්ත කිරීමත් ඔවුන්ගේ අපේක්ෂාවයි. අනෙක් අතට අනෙකුත් ධනපතීන් අතර තරඟයේදී තමාට වැඩි බලයක් ගොඩනඟා ගැනීම මෙහි අරමුණයි. 
 
ඡුන්දය යනු ජන මත විමසුමක් යැයි කියයි. නමුත් සැබෑව නම් ඡුන්දය යනු එන්නත් කරන ලද මතවල තත්ත්වය විමසීමකි. එම එන්නත් කිරීමේ සැලකිය යුතු කාර්යයක් සිදු කරන්නේ මේ මොහොතේ ධනේශ්වර මාධ්‍යයන් විසිනි. රාජ්‍ය මාධ්‍ය මඟින් මෙය සිදු කරන්නේ අශිෂ්ට ආකාරයෙනි. එහෙත් සැබෑ මහජන ක‍්‍රියාකාරීත්වය හා අරගලය හමුවේ සැම විටම ධනේශ්වර මාධ්‍යයන්ගේ තීරණාත්මකභාවය දුර්වල වේ. අරගලය මරා දැමූ සමාජයක විවිධ ව්‍යාජ මත සකසන්නන් රජ කළත්, සැබෑ සටන හමුවේ එය එසේ සිදු නොවේ. එහි දී ධනේශ්වර මාධ්‍ය සමඟ කටයුතු කිරීමටත්, ඒ යොදා ගැනීමටත් එය හෙළිදරව් කිරීමටත්, ඒ තුළ සිටින මිනිසුන් සංවිධානය කිරීමටත් එක සේ, එක විට මැදිහත් විය යුතුය.
 
ජනරල ඇසුරෙන්...
Last Updated on Tuesday, 08 April 2014 06:37
කොළඹ සරසවි සිසුවියන්ගේ නේවාසිකාගාර ගැටළුව මතුවූයේ ගෙවුණු සතියේය. ඒ හේතු කොටගෙන මේ වන විටත් සරසවියේ ශාස්ත‍්‍ර පීඨය හා අධ්‍යාපන විද්‍යා පීඨය වසා දමා ඇත. සරසවි පරිපාලනයේ තීරණය, පයබරවායට පිටකර බෙහෙත් බැඳීමකි. විශ්වවිද්‍යාලයේ ප‍්‍රථම වසරට ඇතුළුවන සිසුන්ගේ නේවාසිකාගාර ලියාපදිංචි ගාස්තු ලෙස රුපියල් 3,000 ක් අයකර ඇත. එලෙස අයකරමින් ඔවුන්ව ගාල් කිරීමට සූදානම් කළ නේවාසිකාගාරයේ අවම පහසුකම් වත් නැත. වැසිකිලිවල දොරවල් නැත. ඇඳන්වල මෙට්ට නැත. තවත් බොහෝ ගැටළුය. සිසු නායකයින් කියන ආකාරයට මීට ඉහත පැවති සිසු උද්ඝෝෂණයකදී රුපියල් 3,000 මුදල අය නොකරන බවට පරිපාලනය පොරොන්දුවක්ද දී ඇත. 
 
මෙම සිදුවීම වත්මන් පාලකයන් අනුගමනය කරන දේශපාලන ප‍්‍රතිපත්තීන්ගේ අපූර්ව කැඩපතකි. රටේ අධ්‍යාපනය පිළිබඳ වත්මන් පාලනය අනුගමනය කරන ප‍්‍රධාන පිළිවෙත් කිහිපයකි. අධ්‍යාපනය, පෞද්ගලික විශ්වවිද්‍යාල හා පෞද්ගලික පාසල් හරහා විකිණීම, රජය අධ්‍යාපනයට වෙන්කරන මුදල් කපාහැර එහි බර සිසුන් හා දෙමාපියන් මත පැටවීම. අවසානයේ රාජ්‍ය අධ්‍යාපන ආයතන තුළම මුදලට පාඨමාලා විකිණීම එකී අන්තර් සම්බන්ධිත පියවරයන්ය. කොළඹ සරසවි ශිෂ්‍යයන්ගෙන් මෙලෙස මුදල් අයකරන්නේ ඉහත ප‍්‍රතිපත්තියේ ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙසය. මේ වන විටත් 2005 සිට ගෙවුණු අවුරුදු 9 තුළ මහපොළ හා ශිෂ්‍යාධාර වාරික වැඩි වී නැත. ආහාර මිල, බස් ගාස්තු, බෝඩිං ගාස්තු සියල්ල දෙගුණ තෙගුණ වී ඇත. ඒ නිසාම සරසවි ශිෂ්‍යයන්ට අර්ධ ශිෂ්‍ය අර්ධ කම්කරු ජීවිත ගතකිරීමට සිදු වී ඇත. දවල් වරුව දේශන ශාලා තුළත් රාත‍්‍රිය ආරක්ෂක කුටි තුළ, රේස් බුකි තුළ, ආපනශාලා තුළ රැුකියා කරන තත්ත්වයට පත්ව ඇත. ඒ නිසාම විශාල පීඩාකාරීත්වයක්ද සිසු ජීවිත තුළ වර්ධනය වී ඇත. කොළඹ සරසවි ශිෂ්‍යයන්ගෙන් මෙලෙස මුදල් අයකරන්නේ ඉහත ප‍්‍රතිපත්තියේ ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙසය. කාන්තා නේවාසිකාගාර තුළින් මෙම ගැටළුව පුපුරා ගිය බව සැබෑය. 
 
එපමනක් නොව දෙමාපියන් සිය දියනියන් නේවාසිකාගාර වෙත රැගෙන යන විට තවදුරටත් එහි ඉදිකිරීම් කටයුතුවල නියැලෙන හමුදා සෙබළුන්ද රැඳී සිටියේය. ඔවුන්ගේ කොපාවිශ්ඨ වීමට මෙයද හේතු විය. මෙයද වත්මන් පාලකයන්ගේ තවත් දේශපාලන ප‍්‍රවේශයකි. රට පුරා බොහෝ ඉදිකිරීම් හා සිවිල් කටයුතු සඳහා හමුදාව යොදාගනී. රජයේ මුළු වියදමින් වැඩිම පංගුවක් වෙන් වන්නේ ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයටය. මෙලෙස නිසි මොහොත එනතුරු බැරැුක්කවල රඳවා සිටින හමුදා සෙබළුන්ගෙන් අමතර වැඩක් ගැනීමටත් ඒ හරහා හමුදා ප‍්‍රතිරූපය ජනතාව තුළ සුභදායී කිරීමටත් පාලකයන් තැත්කරයි.
 
එපමනක් නොව දෙමාපියන් සිය දියනියන් නේවාසිකාගාර වෙත රැගෙන යන විට තවදුරටත් එහි ඉදිකිරීම් කටයුතුවල නියැලෙන හමුදා සෙබළුන්ද රැඳී සිටියේය. ඔවුන්ගේ කොපාවිශ්ඨ වීමට මෙයද හේතු විය. මෙයද වත්මන් පාලකයන්ගේ තවත් දේශපාලන ප‍්‍රවේශයකි. රට පුරා බොහෝ ඉදිකිරීම් හා සිවිල් කටයුතු සඳහා හමුදාව යොදාගනී. රජයේ මුළු වියදමින් වැඩිම පංගුවක් වෙන් වන්නේ ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයටය. මෙලෙස නිසි මොහොත එනතුරු බැරැුක්කවල රඳවා සිටින හමුදා සෙබළුන්ගෙන් අමතර වැඩක් ගැනීමටත් ඒ හරහා හමුදා ප‍්‍රතිරූපය ජනතාව තුළ සුභදායී කිරීමටත් පාලකයන් තැත්කරයි. එහෙත් සරසවි සිසුන්ට දෙන හමුදා පුහුණුව, මේ වන විටත් පොලිස් බලතල හමුදාවට පවරමින් සිදුකළ ගැසට් නිවේදන, රතුපස්වල, කටුනායක වැනි සිදුවීම්වලදී හමුදාව කළ කෲර මැදිහත්වීමත් ආණ්ඩුව මවන ව්‍යාජ හීනයේ කටුක යථාර්ථයයි. 
 
ඉහත සිදුවීම පිළිබඳ ප‍්‍රකාශයක් කළ උපකුලපති කුමාර හිරිඹුරේගම කියාසිටියේ ශිෂ්‍යයන් නොමනා ලෙස හැසිරුණ නිසා සරසවි වසාදමන බවය. ප‍්‍රතිපාදන කොමිසමේ සභාපතිනිය ද හිරිඹුරේගම කෙනෙකි. ඇය ක්ෂණිකා හිරිඹුරේගමය. ඔවුන් අඹු සැමියෝය. උපකුලපතිවරයා පත්කරන විට සරසවි ප‍්‍රජාව තුළ ඔහුට විරෝධයක් පැවතියේ ඔහුගේ සුදුසුකම් ප‍්‍රමාණවත් නොවන බවත් ඊට වඩා සුදුසුකම් ඇතිවුන් සිටින බවත් කියමින්ය. මෙම අඹුසැමි පාලනය ගැටළුවක් නොවන්නේ රටේ පාලනාකාරයද එවැනිම ස්වභාවයක් ගන්නා නිසාය. සිසුන් මත වරද පටවමින් ඔහු සිදුකළ ප‍්‍රකාශය ඔහුගේ තනතුර අනුවද ඉහත ඥාති සම්බන්ධය අනුවද ඔහු කළ යුතුම නොවේද? අවසානයේ තමන් විසින්ම ඇතිකළ ප‍්‍රශ්නයට විසඳුම් දෙනවා වෙනුවට පාලකයන් කළේ සරසවියේ පීඨ දෙකක් වසා දැමීමයි. මීළඟට ශිෂ්‍ය සංගම් තහනම් කිරීමෙන්, ශිෂ්‍ය නායකයින්ගේ ශිෂ්‍යභාවය අහෝසි කිරීමෙන් හෝ සිසුන් අතරම ගැටුමක් පැලකිරීමෙන් හෝ සරසවිය විවෘත වනු ඇත. එලෙස තෝරාගත් පිරිස් වෙත මර්දනය එල්ල කිරීම ජාතික වශයෙන්ද ක‍්‍රියාත්මක වන පාලකයන්ගේ ප‍්‍රතිපත්තියයි. 
 
මෙලෙස සිසුන්ට සියළු කෙනෙහිලිකම් කෙරෙන අතර කොළඹ සරසවිය අසල ඇති උද්‍යානයේ ඇවිදින මැද පංතික ශරීරවල මළ මූත‍්‍ර පිටකිරීමට තරු පහේ වැසිකිලි සංකීර්ණයක් ඉදිවෙමින් පවතී. සිසුවියන්ට දොරවල් නැති වැසිකිලි සහිත නේවාසිකාගාර රුපියල් 3,000හේ ටිකට් කඩමින් ලබාදෙන පාලකයන්ගේ සෙනෙහස හිමිව ඇත්තේ කාටද යන වග මේ තරු පහේ වැසිකිලි ඉදිවුණ පසු නොදන්නා අයට දැනගත හැකි වනු ඇත.
 
ජනරල ඇසුරෙන්...
Last Updated on Tuesday, 08 April 2014 06:07

alt

අපේ‍්‍රල් මාසය ආරම්භ වී තිබේ. නගරවල නැතත් ගම්වල රතු එරබදු පිපී තිබේ. කොවුල් නාද ද ඇසේ. සුපුරුදු පරිදි, අන් හැම වසරවල මෙන් වසන්තය ‘‘ඇවිත් යන්නට’’ පැමිණ තිබේ. ‘‘ඇවිත් යන’’ වසන්තය වෙනුවට සදාකාලික වසන්තයක් වෙනුවෙන් පැන නැගුනු අරගලයක 43 වන වසර අපි මෙවර සිහිපත් කරමු. පසුගියදා මවගේ සුසානනට බුහුමන් දැක්වීම සඳහා ලංකාවට පැමිණ සිටියදී අත්අඩංගුවට ගෙන පිටුවහල් කිරීමට ලක් වූ ප‍්‍රවීණ දෙමළ කිවි ජෙයපාලන්ගේ කවියක 71 වසන්තය විස්තර කෙරෙන්නේ මෙලෙසය.
 
‘‘හිටි ගමන් ඒ වසන්තය තුළ

වීදි අවුරා ප‍්‍රලය වූ

අවි හඬින් ගැමියෝ සසැලූණාහුය

දෙපස මං පෙත-රුහිරු මල් විය

අඳුරු පැහැගත් හැම ගමින් ගම

තරුණ හිරු දරුවෝ වැලලූනාහුය

අපේ මහිම වූ ගැබෙහි පතුලේම

කොවුල් ගී මැද

මගුල් පෙරහැර සේ ඇවිත්

බකුහු හැඬුමක තැවුල් ස්වර මැද

අවමගුල් පෙරහැරක් සේ

එය ගෙවී නිමවිය

71 වසන්තය...’’

 
 අරගලය පරාජයට පත් විය. එයට එහි අරමුණ කරා යා ගත නොහැකි විය. එහෙත් 71 අරගලය ලංකාවේ ඉතිහාසයෙහි සමාජවාදය උදෙසා පැන නැගුනු ප‍්‍රථම අරගලය විය. එය ඉතිහාසයට ඉතා වැදගත් පාඩම් රැසක් එක් කළේය. ලොව ප‍්‍රථම නිර්ධන පන්ති රාජ්‍ය බිහි කළ පැරිස් කොමියුනයේ අරගලය ගැන මාක්ස් දැරූ ස්ථාවරයද මෙහිදී සැලකිල්ලට ගත යුතුය. ලෙනින් කියන පරිදි ප‍්‍රංශ ආණ්ඩුව පෙරලා දැමීමට දරනු ලබන  ඕනෑම උත්සාහයක් පරාජය වනු ඇතැයිද, බලාපොරොත්තු සුන් වීමේ අඥාන කි‍්‍රයාවක් බවට එය පත්වනු ඇතැයිද මාක්ස් පෙර සිටම පවසා තිබිණි. එහෙත් අරගලය පැන නැගුනු පසු මාක්ස් ඉතාමත් උද්යෝගයෙන් යුතුව අරගලයට සුභ පැතූ අතර ‘‘දෙව්ලොව කැලඹූ කොමියුනාඞ්වරුන්ගේ වීරත්වය’’ ගැන පැවසුවේය. 
 
අරගලය පරාජයට පත් විය. එයට එහි අරමුණ කරා යා ගත නොහැකි විය. එහෙත් 71 අරගලය ලංකාවේ ඉතිහාසයෙහි සමාජවාදය උදෙසා පැන නැගුනු ප‍්‍රථම අරගලය විය. එය ඉතිහාසයට ඉතා වැදගත් පාඩම් රැසක් එක් කළේය. ලොව ප‍්‍රථම නිර්ධන පන්ති රාජ්‍ය බිහි කළ පැරිස් කොමියුනයේ අරගලය ගැන මාක්ස් දැරූ ස්ථාවරයද මෙහිදී සැලකිල්ලට ගත යුතුය. ලෙනින් කියන පරිදි ප‍්‍රංශ ආණ්ඩුව පෙරලා දැමීමට දරනු ලබන  ඕනෑම උත්සාහයක් පරාජය වනු ඇතැයිද, බලාපොරොත්තු සුන් වීමේ අඥාන කි‍්‍රයාවක් බවට එය පත්වනු ඇතැයිද මාක්ස් පෙර සිටම පවසා තිබිණි. එහෙත් අරගලය පැන නැගුනු පසු මාක්ස් ඉතාමත් උද්යෝගයෙන් යුතුව අරගලයට සුභ පැතූ අතර ‘‘දෙව්ලොව කැලඹූ කොමියුනාඞ්වරුන්ගේ වීරත්වය’’ ගැන පැවසුවේය. ඔහු අරගලය දුටුවේ වැඩපිළිවෙළවල් හා තර්ක සිය ගණනකට වඩා වැදගත් පන්තියේ ප‍්‍රායෝගික පියවරක් ලෙසය. ලෙනින් කියන පරිදි ප්ලෙහනොව් රුසියාවේ 1905 විප්ලවයේ පරාජය ගැන ‘‘ඔවුන් ආයුධ නොගත යුතුව තිබිණි’’ කීවාක් මෙන්, ‘‘අකල් ව්‍යාපාරයක්’’ ලෙස හෙළාදැක්කා මෙන් මාක්ස් පරාජිත විප්ලවය හෙළාදැක්කේ නැත. මාක්ස් කළේ අරගලයේ සාධනීය හා නිශේධනීය කරුණු විග‍්‍රහ කරමින් අරගලයේ ආලෝකය අනුව තම න්‍යාය යළිත් පරීක්ෂාවට භාජනය කිරීමයි.
71 අරගලයද අකල් අරගලයක් ලෙස, පුද්ගල හිතුවක්කාරකමක් ලෙස, අඥාන අතිධාවනකාරීත්වයක් ලෙස හෙළා දකින පණ්ඩිතමානී විචාරයන් සිය ගණනින් පුනරුච්ඡුාරණය කෙරෙන මොහොතක අප ඉන්නේ පැරිස් කොමියුනය ගැන මාක්ස් සිටි ස්ථාවරයේය. එමෙන්ම මෙතෙක් කල් සිදු වූ ආකාරයට හුදු වීරත්වය පමණක් අනුරාගයකින් අතිශයෝක්තියට නැගීමද ඉතිහාසයේ පාඩම් උකහා ගැනීමට බාධාවකි. අරගලය වැලඳ ගැනීමේ හෝ බැහැර කිරීමේ අන්තයන්ට නොගොස් ලංකාවේත් ලෝකයේමත් කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරයේ ඉතිහාසයේ වැදගත් සන්ධිස්ථානයක් ලෙස එය අත්දැකීම් හා උපක‍්‍රමීය පාඩම් සාකච්ඡුාවට බඳුන් කළ යුතුය. අරගලය නොතකා හැරීමකට හෝ හුදු වීරත්වය සැමරීමකට සීමා නොකර අරගලය දේශපාලනික කියවිය යුතුය.
 
71 අරගලය වටහා ගැනීමේදී එය හුදු  ඕපපාතික නැගිටීමක් ලෙස වියුක්තව තේරුම් ගැනීව වෙනුවට ඓතිහාසික ලෙසත් විෂයබද්්ධ ලෙසත් සංයුක්තවත් වටහා ගත යුතුය. එහිදී 71 අරගලය තුඩු දුන් සමාජ පසුබිම ජාත්‍යන්තර වහයෙන් මෙන්ම දේශීය වශයෙන්ද සාකච්ඡුා ඛළ යුතුය. 1970 දශකය එන්නේ 1940, 50, 60 දශක පසු කරමිනි. 1940 දශකය අවසන් වූයේ දෙවන ලෝක යුද්ධයේ විනාශකාරිත්වයත් සමගිිනි. ලෝකය නැවත බෙදාගැනීම සඳහා අධිරාජ්‍යවාදීන් අතර පැනනැගුනු යුද්ධය අවසන් වුයේ ලෝකය තුළ නව දේශපාලන සමතුලනයක් බිහි කරමිනි. බි‍්‍රතාන්‍යය ඇතුළු යුරෝපීය රටවල් අබි බවමින් අමෙරිකා එක්සත් ජනපදය අධිරාජ්‍යවාදී කඳවුරේ ප‍්‍රමුඛයා වීමත් නැගෙනහිර යුරෝපීය රටවල සෝවියට් හිතවාදී පාලනයන් බිහිවීම සමග ලෝක සමාජවාදී කඳවුරක් බිහිවීමත් සිදුවූයේ ඊට සමගාමීවය. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය, ලෝක බැංකුව ආදී සංවිධාන බිහිවීමත් සමග පරිධියේ රටවල් මත ආධිපත්‍යය පවත්වාගෙන යාමේ වඩාත් සියුම් උපක‍්‍රම බිහිවූ අතර බොහෝ යටත්විජිතවල පාලනය දේශීය ධනේශ්වරයට පවරා දෙමින් නව යටත්විජිතවාදයක් කරළියට ආවේය. ඒ සමග ගෝලීය වශයෙන් ධනේශ්වරයේ උත්පාත සමයක් පැමිණි අතර එම උත්පාතය ධනේශ්වර දේශපාලන බලයද ශක්තිමත් කළේය. සමාජවාදයට පිළිතුරු ලෙස රාජ්‍ය කේන්ද්‍රිය සුබසාධන ධනවාදය උපක‍්‍රමිකව පෙරට ඒමත් සමග ධනේශ්වර රටවල දැවැන්ත සමාජ සුබසාධන සේවාවක් බිහිවිය. නමුත් 1960 දශකය ධනේශ්වර සංවර්ධනයේ හා රාජ්‍ය කේන්ද්‍රීය සුබසාධනයේ රැුල්ල බැස යන අවධියක් විය. උත්පාතයෙන් අනතුරුව ආ අර්බුදයේ වකවානුව තුළ පන්ති සටන යළි තියුණු විය. 1968 ප‍්‍රංශ ශිෂ්‍ය අරගල හරහා යුරෝපා වාමාංශයේ සිදුවූ පිබිදීම, කියුබානු විප්ලවය සමග ලතින් අමෙරිකානු විප්ලව රැල්ල, වියට්නාම් අරගලය කේන්ද්‍ර කරගෙන ඉන්දු-චීන කලාපයේ පන්ති සටන් තීව‍්‍ර වීම, අපි‍්‍රකානු මහාද්වීපය පුරා ජාතික විමුක්ති අරගල ශක්තිමත් වීම ආදී වශයෙන් වූ පුනරුදය ලංකාවට බලපෑ බව පිළිගත යුතුය. විශේෂයෙන් දේශීය ධනේශ්වරයට එරෙහි සන්නද්ධ අරගල ලොව පුරා විප්ලවීය නැගිටීම් වල පොදු සාධකයක් බවට පත්ව තිබිණි. 71 අරගලය පැන නගින්නේ මෙවැනි තත්වයක් තුළය.
 
ලංකාවේ ධනේශ්වර ක‍්‍රමයේ සිදු වූ වර්ධනයන්ද මීට සමාන්තර විය. 1940 දශකය අවසානයේ බි‍්‍රතාන්‍ය යටත්විජිතවාදීන් දේශීය ධනේශ්වරයට පාලන බලය පවරා ලංකාවෙන් නික්ම යනවිට විදේශ විනිමය සංචිත ශක්තිමත් වී තිබිණි. ඉන් අනතුරුව පැමිණි කොරියානු යුද්ධය නිසා රබර් මිල ඉහළ ගිය අතර විශාල ධනයක් රට තුළට ඇදී ආවේය. නිදහස් අධ්‍යාපනය, නිදහස් සෞඛ්‍ය සේවය, ලංකා ගමනා ගමන මණ්ඩලය වැනි රජයේ මැදිහත් වීම සහිත ප‍්‍රවාහනය ආදී සමාජ  සුබසාධන සේවාවන් වර්ධනය වන්නේ මෙම ආර්ථික ශක්තිය මතය. දිගුකාලීන පදනමක් නොමැතිව, කොරියන් යුද්ධය වැනි ක්ෂණික සිදුවීම් හරහා වර්ධනය වූ ආර්ථික ශක්තිය වැඩිකල් නොපැවතිණි. 1960 දශකය අග භාගය වන විට ආර්ථික අර්බුදය තියුණු වූ අතර සමාජ සුබසාධන කප්පාදුව, විරැුකියාව වර්ධනය වීම, ජීවන බර ඉහළ යාම වැනි බිඳ වැටීම් හරහා අපේක්ෂා භංගත්වයක් වර්ධනය වෙමින් තිබිණි. මේ අතර විකල්පයක් ලෙස නැගී සිටිය හැකිව තිබූ වමේ ව්‍යාපාරයද අභාවාචක අත්දැකීම් ලබමින් තිබිණි. 1950 දශකයේ සිටම වමේ පක්ෂ සභාගවාදයට ඇද වැටිණි. එයට තුන්වන ජාත්‍යන්තරයේදී යෝජනා වූ එක්සත් පෙරමුණු න්‍යාය වැනි ලෝක කොමියුනිස්ට් ව්‍යාපාරයේ න්‍යායික පීලිපැනීම් මෙන්ම ලංකාවේදී මුහුණදුන් අභියෝගයන්ට මුහුණ දී ගත නොහැකි වීමද බලපෑවේය. ලංකාව වැනි පසුගාමී ධනේශ්වර රටවල පන්ති ධ‍්‍රැවීකරණය තියුණු නොවන අතර සුළු ධනේශ්වර බලපෑම ඉහළය. 1956 දී ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ජාතිවාදය, ආගම්වාදය මුසු කරගත් වාම හැඩයක්ද ගත් ජාතිකවාදයක් හරහා සුළු ධනේශ්වර අභිලාෂයන් ආමන්ත‍්‍රණය කළ අතර, සිය පදනම් ආරක්ෂා කරගැනීම වෙනුවෙන් වමේ ව්‍යාපාරය කළේ එකී අගතීන් සමග අරගල කිරීම නොව සුළු ධනේශ්වරය සමග සම්මුතිකාමීත්වයකට යාමය. මෙම සම්මුතිකාමීත්වය අවසානයේදී පන්ති සහයෝගීතාවදයේ ගොහොරුව දක්වා වම තල්ලූ කළේය. එහි උච්ඡුස්ථානය 1964 ඉල්ලීම් 21 ව්‍යාපාරයේ ඇද වැටීම විසින් තහවුරු කෙරිණි. 1965 දී නව වමේ දේශපාලන පක්ෂයක් බිහිකිරීම සඳහා පසුබිම සකස් වන්නේ ඒ තුළිනි. 71 අරගලය වනාහි එම එම පසුබිමේම දිගුවකි.
 
  71 අරගලය ලංකාවේ ධනේශ්වර රාජ්‍ය බලය ඉලක්ක කරගත් ප‍්‍රථම පීඩිත නැගිටීම වුවත් එහි දුබලතා රාශියක් විය. අරගලය තුළ කම්කරු පන්තියේ සහභාගීත්වය හා නායකත්වය ඉතා අවම විය. අරගලයේ තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් ඉටුකරනු ලැබුවේ දුගී ගොවීන්. ග‍්‍රාඹීය පහළ සුළු ධනේශ්වරය, රැුකියාවිරහිත තරුණයන් වැනි ග‍්‍රාමීය පීඩිතයන් හා තරුණයන්ය. කම්කරු පන්තිය තුළ වමේ ව්‍යාපාරයට තිබූ පදනම් ශක්තිමත් වීම නිසා 1970 දශකය අවසන් වන විටත් කාර්මික කම්කරුවන්, වතු කම්කරුවන්, නාගරික පීඩිතයන් වැනි කොටස්වල පදනම තිබුණේ පැරණි වමේ ව්‍යාපාරයටය. අනෙක් අතට කම්කරුවන් තුළ විප්ලවීය ශක්‍යතා දුර්වල වී තිබූ අතර කම්කරුවන් තුළ මතවාදී ආධිපත්‍යය දරනු ලැබුවේ විප්ලවීය පරිවර්ථනයක් පිළිබඳ අදහස නොව ක‍්‍රමානුකූල ප‍්‍රතිසංස්කරණ හරහා අයිතීන් දිනාගැනීම පිළිබඳ මතවාදයයි. පැරණි වමේ දිරාපත්වීම ද හුදු නායකත්වයේ පාවාදීමකට ලඝු නොකළ යුතු අතර මෙම සංයුක්ත සන්දර්භය තුළ තේරුම් ගත යුතුය. මේ හේතු මත අරගලය පැතිර ගියේ ග‍්‍රාමීය පීඩිතයන් හා තරුණයන් අතරය. එය පැවැති සන්දර්භය තුළ වටහාගත යුතුවාක් මෙන්ම කම්කරු පන්ති පදනම් දුබලවීම නිසා අරගලයේ නිර්මාණය වූ දුබලතාද නිසි තක්සේරුවකට ලක් කළ යුතුය.
අනෙක් දුබලතාවය වූයේ පන්තියෙන්, පන්ති බලවේගයන්ගෙන් හුදෙකලා වූ රහසිගත සන්නද්ධ අරගලයක මුහුණුවර අතික‍්‍රමණය කිරීමට අසමත් වීමයි. පොදුවේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ ආරම්බක වකවානුව තුළ බහුජන ව්‍යාපාරය ගොඩනැගීම, පන්ති බලවේග සංවිධානය කිරීම හා පක්ෂය පුළුල් පන්ති කොටස්වල විශ්වාසය දිනාගැනීම ආදියට අවධානය යොමු වූයේ අඩුවෙනි. එනිසාම අරගලයට පීඩිත පන්ති කොටස් සම්බන්ධ නොවිණි. අරගලය පක්ෂයේ අරගලයක් මිස පන්තියේ නැගී සිටීමක් බවට පත්වීමට අසමත් විය. ලෝකය තුළ සන්නද්ධ ව්‍යාපාර ලැබූ ජයග‍්‍රහණයන් පිළිබඳව තිබු අවි,ත්මක අනුරාගය එක් පසෙකින්ද, ලංකාවේ වමේ ව්‍යාපාරයේ පිරිහීමට අදාළ වෛෂයික හේතු ගැඹුරින් විග‍්‍රහ කර නොගෙන එය හුදු නායකත්වයේ පාවාදීමක් ලෙස විග‍්‍රහ කරගැනීම නිසා ඊට එරෙහි අනෙක් අන්තය කරා අවිඥානකව ගමන් කිරීම ද මීට හේතු විය. ප‍්‍රතිසංස්කරණවාදයට හා පන්ති සහයෝගීතාවාදයට එරෙහි විරෝධය ගමන් කළේ පුළුල් දේශපාලන විශ්ලේෂණයකට හා කොමියුනිස්ට් අරගල මාවත නිරවුල් කර ගැනීමකට නොව රැුඩිකල්වාදයකට හා විප්ලවීය නැගී සිටීමකටය. එහිදී පක්ෂයේ කාර්යභාරය අධිනිශ්චය වී පන්තිය සංවිධානය කිරීම අත හැරිණි. අරගලය පැන නැගීමේ ආසන්න හේතුව ධනපති පන්තියේ මර්දනය වුවද ඒ තුළ අඩුපාඩු සාධාරණීකරණය කළ නොහැකිය. පවතින තත්වය හා එය වෙනස් කිරීමේ කි‍්‍රයාවලිය අතර ඇති පරතරය පියවිය යුත්තේ වි,ත්මක දේශපාලන වැඩපිළිවෙළකින් වුවත් වි,ව අවශ්‍ය තැනට චිත්ත ධෛර්යය ආදේශ කිරීමේ දුබලතාවය අරගලය තුළ තිබිණි. තත්වයන් වෙනස් කිරීමේදී මිනිස් කි‍්‍රයාකාරීත්වය විශාල කාර්යභාරයක් ඉටුකරන මුත් හුදු මිනිස් කි‍්‍රයාකාරීත්වයට පමණක් අධිනිශ්චය වීමේ විඥානවාදී මුලයන් අරගලයේ පරාජයට බලපෑවේය.
 
බහුජන ව්‍යාපාරය ගොඩනැගීම තුළ පමණක් නොව පක්ෂය තුළද සැලකිය යුතු දුබලතා තිබිණි. ඒ වන විටත් පක්ෂය ගොඩනැගීම අරඹා ගෙවී ගොස් තිබුණේ වසර පහකට මදක් වැඩි කාලයකි. පක්ෂය දියුණු බොල්ෂෙවික් සම්ප‍්‍රදායක් තුළ දිගුකාලීනව පරීක්ෂාවට භාජනය වී නොතිබුණු අතර එහි ප‍්‍රතිඵලය වනුයේ කණ්ඩායම්වාදය ඇතුළු සංවිධාන අර්බුදයන්ය. අරගලයේ ආරම්භක මොහොත තීරණය කිරීමේදී මෙන්ම එහි පරාජයේදීද මෙම සංවිධාන අර්බුද නිශේධනාත්මක ප‍්‍රතිඵල ජනිත කළේය. අනෙත් අතට ලංකාවේ තිබෙන පසුගාමීත්වයෙන් නිදහස් වීමට හා ඊට එරෙහි තියුණු අරගලයක් කිරීමට පක්ෂය අසමත් විය. වීරත්වයේ හා ධෛර්යයේ අත්දැකීම් මෙන්ම පාවාදීමේ හා දුර්මුඛ වීමේ ලක්ෂණද අරගලය තුළ අන්තර්ගත වීමේ දේශපාලනය එයයි.
 
බහුජන ව්‍යාපාරය ගොඩනැගීම තුළ පමණක් නොව පක්ෂය තුළද සැලකිය යුතු දුබලතා තිබිණි. ඒ වන විටත් පක්ෂය ගොඩනැගීම අරඹා ගෙවී ගොස් තිබුණේ වසර පහකට මදක් වැඩි කාලයකි. පක්ෂය දියුණු බොල්ෂෙවික් සම්ප‍්‍රදායක් තුළ දිගුකාලීනව පරීක්ෂාවට භාජනය වී නොතිබුණු අතර එහි ප‍්‍රතිඵලය වනුයේ කණ්ඩායම්වාදය ඇතුළු සංවිධාන අර්බුදයන්ය. අරගලයේ ආරම්භක මොහොත තීරණය කිරීමේදී මෙන්ම එහි පරාජයේදීද මෙම සංවිධාන අර්බුද නිශේධනාත්මක ප‍්‍රතිඵල ජනිත කළේය. අනෙත් අතට ලංකාවේ තිබෙන පසුගාමීත්වයෙන් නිදහස් වීමට හා ඊට එරෙහි තියුණු අරගලයක් කිරීමට පක්ෂය අසමත් විය. වීරත්වයේ හා ධෛර්යයේ අත්දැකීම් මෙන්ම පාවාදීමේ හා දුර්මුඛ වීමේ ලක්ෂණද අරගලය තුළ අන්තර්ගත වීමේ දේශපාලනය එයයි.
මෙම දුබලතා තිබියදී වුව අරගලයේදී සහෝදර සහෝදරියන් පක්ෂය සතු පෙරටුගාමී කාර්යභාරය සඳහා කළ මැදිහත්වීම සාකච්ඡුාවට බදුන් කළ යුතුය. අරගලය පැනනැගුනේ 1970 දී සමගි පෙරමුණු ආණ්ඩුව තුනෙන් දෙකක විශාල බහුතරයකින් පත්වී වසරක් ගෙවී යන විටය. ඒ වන විටත් ආණ්ඩුවේ ජනපි‍්‍රයතාව  නොසිඳී පැවතිණි. ආණ්ඩුවේ දේශපාලන ගමන් මාර්ගය සමාජවාදය ලෙස නාමකරණය කෙරිණි. එහෙත් එම ජනපි‍්‍රයත්ව්‍ය තුළ සැඟව ඇති අර්බුදය හා පරිහානිය 71 පරම්පරාව වේලාසනින් ග‍්‍රහණය කර ගත්තේය. ඔවුන් වේලාසනින් අවදි වූ හා වේලාසනින් කි‍්‍රයාකාරීත්වය ඇරඹූ පරම්පරාවක් විය. රෝහණ විජේවීර සහෝදරයා මේ පිළිබඳ පැවසුවේ ‘‘වේලාසනින් අවදි වෙමු. අප වේලාසනින් අවදි වූ නිසා කලින් හිරු නොපායන මුත්, හිරු පායන මොහොතේදී අප කලින් අවදි වී සිටීම වැදගත් වනු ඇත’’ කියාය. සමාජයට පෙර තත්වයන් විග‍්‍රහ කර ගැනීම හා පන්තිය අවදි කිරීමේ ආරම්භක කාර්යභාරය ඉටුකිරීම තුළින් පක්ෂයට පෙරටුගාමී කාර්යභාරයක් තිබෙන බව ඔවුන් පිළිගත්තේය. තමන්ගේ කාර්යභාරය වනුයේ ඉතිහාසයේ නිරීක්ෂණයන් බවට පත්වීම නොව ඉතිහාසයට ඇතුළු වී එය වෙනස් කිරීම බවද ඔවුහු පිළිගත්හ. මේ වේලාසනින් අවදි වීම ආ අනෙක් අය අවදි කිරීම ඉහත සඳහන් කළ ජෙයපාලන්ගේ කවියේ සඳහන් වන්නේ මෙලෙසිනි.
 
‘‘මඩෙහි වධ විඳී ගොනුන් මෙන්
රුදුරු ඉරණම දනනු නොහැකැයි
සිතනවා මෙනි
‘සියලූ දේ වෙයි උපන් හැටියට’
කියා එලෙසින-පැරණි ගැමියන්
යටත් වූවෝ-එගැමි සිරිතට
 
උදාවූ ඒ වසත් දිනවල
තරුණ කම්කරු
අනෙක් සොයුරන්
අවදි කෙරුවෝ එක එකා මෙනි
දවල් නිදනා දනන් වෙනුවෙන්
රුදුරු දිගු ? ගනන් නොනිදා
නැවුම් හිරුකැන් වසං කර සිටි
මහා ගිරිකුළු ඉවත් කරලන
පරම රහසද කෙඳිරුවෝමය.’’
 
71 පරම්පරාව තමන්ට පෙරටුගාමී කාර්යභාරයක්, ආරම්භකයාගේ භූමිකාවක් ඇති බව විශ්වාස කළේය. පන්තියේ සාංසිද්ධික නැගිටීක් පිළිබඳ විශ්වාසය තබනු වෙනුවට මිනිසුන්ගේ සචේතනික හා සංවිධානාත්මක කි‍්‍රයාකාරීත්වයක් පිළිබද විශ්වාස කළේය. මිනිසුන් ඉතිහාසයේ අචේතනික අතකොලූවක් වන්නන් නොව ඉතිහාසය නිර්මාණය කිරීමේ ශක්‍යතාවය සහිත අය බව විශ්වාස කළහ. එහෙත් පෙරටුගාමී කාර්යභාරය යනු පන්තියේ සකි‍්‍රයතාවය නොතකා හැර පන්තියේ කටයුතු පක්ෂයට පවරා ගැනීම නොවේ. පෙරටුගාමී භූමිකාව යනු පන්තිය මත අණ පැනවීම හෝ පක්ෂයේ වැඩපිළිවෙළක් පන්තිය මත උත්තරාරෝපණය කිරීමද නොව. අනෙක් අතට පන්තියේ නැගිටීමක් ගැන විශ්වාසය තබමින් පක්ෂය හා පක්ෂයේ පෙරටුගාමී කාර්යභාරය නොතකා හැරීමද නොවේ. පක්ෂයත් පන්තියත් අතර ඇති සම්බන්ධයේ දයලෙක්තිකය පිළිබඳ පාඩම 71 අරගලය විසින් ඉගැන්වීය. අරගලය පුද්ගල හිතුවක්කාරකමක් ලෙස බැහැර කිරීම හෝ එහි වීරත්වය ගැන අනුරාගී, හැඟීම්බර ප‍්‍රකාශ නිකුත් කිරීම වෙනුවට අරගලයේ අත්දැකීම් තුළ ඇති ඓතිහාසික පාඩම් උකහා ගත යුතුය. මන්දයත්, අරගලය පරාජය කරනු ලැබුවද අරගලයේ අපේක්ෂාව හා අරගලයේ සටන් පාඨය පරාජය කරනු ලැබ නැති හෙයිනි. 71 පරම්පරාව තාප්ප මත ලියූ ඒ සටන් පාඨය අදද, වසර 43 කට පසුවද පීඩිතයා කෑ ගසා ඉල්ලන හෝ නිහඬව සිහින දකින අපේක්ෂාවයි. අපේක්ෂාව නොදැවී දැල්වෙයි. එය යථාර්ථයක් කළ හැක්කේ ඓතිහාසික අත්දැකීම්වල ආලෝකයෙන් න්‍යාය යළි යළිත් පරීක්ෂාවට භාජනය කිරීම තුළ පමණය.
 
‘‘සාධාරණ සමාජයක් - යුක්තිගරුන දේශයක් - නිවහල් මිනිසෙක් - අපේ පැතුම එයයි !’’  
    
   
 
 
 
Last Updated on Sunday, 06 April 2014 04:39
altවිල්පත්තුවේ වනයේ සිදු වන ඉඩම් කොල්ලය පිළිබඳ බොදු බල සේනා සංවිධානය දිගින් දිගටම අමාත්‍ය රිෂාඞ් බදුර්දීන්ට චෝදනා කරමින් සිටී. එහිදී බොදු බල සේනා සංවිධානයේ මූලිකම චෝදනාව වන්නේ අමාත්‍යවරයා විසින් විල්පත්තු වනය කපා මුස්ලිම් කොලනියක් නිර්මාණය කිරීමට යනවා යන්නය.
මෙයට පිළිතුරු ලෙස බදුර්දීන් අමාත්‍යවරයා පවසන්නේ මෙකී ක‍්‍රියාවලිය සියලූ නීති රීති පිළිපදිමින් සිදු කර ඇති බවයි.
පසුගිය ඉතිහාසයක් පුරාවට මෙරට දහස් ගනනින් ඝාතන සිදු වූයේ මෙකී බිමේ අයිතිය පිළිබඳ ප‍්‍රශ්න මූලික කරගනිමිනි. මිනිසුන් තමන් ඉපදුන බිමට කියන්නේ මව්බිම කියාය.
දේශපේ‍්‍රමය යනුවෙන් හඳුන්වන්නේ මේ නිසා ඇතිවන හැ`ගීමයි. පසුගිය ලංකා ඉතිහාසය පුරාම සිංහල දෙමල ජාතික ප‍්‍රජාවන් නියෝජනය කළ අය තොරොම්බල් කරන ලද්දේ මෙකී හැ`ගීමයි. උනුනුන් මරා ගත්තේ තමන්ගේම වූ භූමියක් වෙනුවෙනි.
දැන් යුද්ධය ආණ්ඩුව විසින් අවසන් කර ඇති බව කියයි. ඉතින් එසේ නම් දැන් මිනිසුන්ට තමන්ගේ බිමේ අයිතිය හිමිවී තිබිය යුතුය.
නමුත් අද වන විට එය එසේ ද?
පසුගිය අපේ‍්‍රල් පළමුදා පැවති මහවැලි අධිකාරිය විසින් ඉඩම් ඔප්පු ප‍්‍රධානය කිරීමේ උත්සව අවස්ථාවකට පැමිණි ගැහැණියකට ආණ්ඩුව විසින් තම ඉඩම් අත්පත් කර ගැනීමක් පිළිබඳ කීමට නිමල් සිරිපාල ඇමතිවරයා වෙත යනු නොදී පොලිසිය විසින් ඇය ඉවත් කළ පුවතක් වාර්ථා විය. එවැනි සරල සිදුවීම් වල සිට පසුගිය කාලයේ සාම්පූර්වල කොළඹ දිස්ත‍්‍රීක්කයට සමාන ඉඩම් ප‍්‍රමාණයක් එකී බිමේ කලින් සිටි ජනතාවට අහිමි කොට ඉන්දියානු නිදහස් වෙළඳ කාලාපයකට ලබා දීම. කිලිනොච්චියේ අක්කර දහස් ගනනක් වගාවන් සඳහා ව්‍යාපාරිකයන්ට ලබා දීම. කොළඹ දිස්ත‍්‍රීක්කයේදී මෑතක දී වනාතමුල්ලේ වතු නිවාසිකයන් පාරට ඇද දමා එම ඉඩම් අත්පත් කර ගැනීමේ සිට නොයෙකුත් සංවර්ධන ව්‍යාපෘති වෙනුවෙන් සිය ඉඩම් අහිමි කර ගැනීමට සිදු වීම දක්වා දහස් දස දහස් ගනනකගේ ජීවමාන අත්දැකීම් මෙහිදී දැක්විය හැක. එලෙසම ඉහත බොදුබල සේනා සංවිධානයට නොපෙනුන මත්තල ගුවන්තොටුපොල ඉදිරිකිරීම වැනි ව්‍යාපෘති නිසා විනාශ වූ කැලෑ බිම් ප‍්‍රමාණය, සිංහරාජ වනාන්තරය හරහා මහා මාර්ගයකට යැයි කියමින් සිදු වූ වන විනාශය, සංචාරක ව්‍යාපාර සඳහා මුහුදු බඩ ප‍්‍රදේශවල ඉඩම් විදේශකයන්ට ලබා දීම. ඇතුලූව මේ වන විට ආණ්ඩුව ප‍්‍රකාශයට පත් කර ඇති සිය සංචාරක කර්මාන්තය මූලික කර ගත් සිය ආර්ථික වැඩපිළිවෙල සඳහා වන ජාතික භෞතික සැලැස්ම අනූව ඉදිරියටත් එවැනි බොහෝ ඉඩම්, කැලෑ මෙරට මිනිසුන්ට අහිමි වීමට නියමිතය. 
මේ අනූව බොදුබල සේනාවෙන් ඇසීමට ප‍්‍රශ්නයක් ඇත. ඔවුන් මව්බිම කියන්නේ විල්පත්තුවද? කොළඹ යාපනය සිංහරාජය මුහුදුබඩ ප‍්‍රදේශ මේවා ඔවුන්ගේ මව්බිමට අයිති දේ නොවේද?
ඔවුන්ගේ දැන ගැනීම පිණිස යමක් කියමු. මෙවැනි අප කී බොහෝ ඉඩම් අත් පත් කර ගැනීම් කර ඇත්තේ ඔවුන් ගේ සංවිධානයේ ගාල්ලේ ශාඛාවක් විවෘත කිරීමට පැමිණි ආරක්ෂක ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ගේ අමාත්‍යංශය ම`ගින් බවයි.
නමුත් ඔවුන් කෙදිනකවත් මෙකී මැදිහත්කරුන්ට විරුද්ධව ගත් මාධ්‍ය සාකච්ඡුාවක් අප දැක නැත. එපමණක් නොව ඇමති රිෂාඞ් බදුර්දීන්ට අනූව මේ සඳහා නීතියානුකූල අවසර දී ඇත එය කර ඇත්තේද වත්මන් ආණ්ඩුවයි. ඒ නිසා සැබෑ වරදකරුවන් සොයා ගැනීමට රාෂාඞ් බදුර්දීන් වෙත ඇ`ගිල්ලක් දිගු කරන විට තමන්ගේ එම අතේම ඔවුන් දෙස දිගුව ඇති. ඔවුන් පසුපසින් සිටින ගෝඨාභයලා ඇතුලූ මෙරට මිනිසුන්ගේ ඉඩම් අයිතිය සූරා කන ධනපති පාලකයන් වෙත එල්ල වී ඇති ඇ`ගිලි දෙස බැලෙන්නේ නැත.
ඒ වෙනුවට බොරුවට එකිනෙකාවෙත තර`ගට බැනගනිමින්. ජනතාවට විහිලූ සපයමින්, සිංහල හා වෙනත් ජාතික ප‍්‍රජාවන් සිය බංකොලොත් දේශපාලනයේ සිරකරුන්කරගනිමින් ඇත. මෙය යටත්විජිත සමයේ සිට ලංකාවේ ධනවාදය සිය පාලනය පවත්වාගෙන ආ ආකාරයයි. මේ අනූව ඉතා පැහැදිළි සත්‍ය වන්නේ මේතෙක් මව්බිම යනුවෙන් සිතූ දෙය මෙරට මිනිසුන්ගේ දෙයක් නොව බොදුබලසේනාව ඇතුලූ රිෂාඞ් බදුර්දීන් ඇතුලූ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ඇතුලූ පාලක ධනපතියන්ගේ දෙයක් බවයි.
නමුත් අද වන විට සිංහල දෙමල මුස්ලිම් ලෙස නිර්ධන පංතිය බෙදමින් ධනපති ගෝඨාභයලා බදුර්දීන්ලා කරුණලා කේපී ලා හකීම්ලා සම්බන්ධන්ලා ජාතිවාදී ගිනි තබමින් රිසිසේ මෙරට මිනිසුන්ගේ ඉඩම් අයිතිය සූරා කමින් සිටී. මැල්කම් එක්ස් වරක් කියූ ලෙස ‘ ධනවාදයට වර්ගවාදයේන් තොර පැවැත්මක් නැත. ’ යනුවෙන් පැවසුවේ මේ නිසාය.
 
Last Updated on Sunday, 06 April 2014 04:38

altහම්බන්තොට දිස්ත්‍රික්කයේ පළාත් සභා ඡන්ද ප්‍රතිඵලය ඉතා වැදගත් සංඥාවකි.2009පළාත් සභා මැතිවරණයට සාපේක්ෂව එහි ආණ්ඩුවේ ඡන්ද ප්‍රතිශතය  10%කට ආසන්න ප්‍රමාණයකින් පහත වැටී තිබේ. අවසන් වශයෙන් පැවැත්වුණු ප්‍රධානතම මැතිවරණය වූ 2010පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී ආණ්ඩුව දිස්ත්‍රික්කයේ ආසන හතෙන් පහක් ම දිනා ගත් අතර විපක්ෂයට දිනා ගත හැකි වූයේ ආසන දෙකක් පමණි. විපක්ෂයෙන් ආසන දිනා ගත්තේ එක්සත් ජාතික පක්ෂය පමණි. සරත් ෆොන්සේකාගේ පක්ෂය සමග සන්ධානගතව තරග කළ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට ආසනයක් දිනා ගැනීමටවත් බැරි විය. 

මෙවර මැතිවරණයේදී ආණ්ඩුව සමස්ත ආසන සංඛ්‍යාව වන 14න් අටක් දිනා ගනිද්දී විපක්ෂය හයක් දිනාගෙන තිබේ. 2009පළාත් සභා මැතිවරණයේදී හම්බන්තොට දිස්ත්‍රික්කයේ පැවතියේ ආසන 12ක් පමණි. ආණ්ඩුවට එයින් අටක් හිමි වූ අතර එක්සත් ජාතික පක්ෂයට තුනක් ද ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට එකක් ද හිමි විය. මෙවර මැතිවරණයේදී එක්සත් ජාතික පක්ෂයත්, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණත් සිය ඡන්ද ප්‍රතිශතයන් හා ආසන සංඛ්‍යාව වැඩි කරගෙන තිබේ. තැපැල් ඡන්ද ප්‍රතිඵලයත් සමස්ත ඡන්ද ප්‍රතිඵලයත් අතර වෙනසින් පෙන්නුම් කරන්නේ රජයේ සේවයේ යෙදී සිටින මධම පංතික කොටස් අතර ආණ්ඩුවේ ජනප්‍රියත්වය අඩු වී නොමැතිමුත්, සෙසු බලවේග අතර තත්වය වෙනස් බවයි. 
මෙසේ සිදු වනනේ ආණ්ඩුවේ 'සංවර්ධන' වැඩසට‍හනේ නාභියෙහි ය. රාජපක්ෂ පවුලේ බලකොටුවෙහි ය. ඔටුන්න හිමි කුමාරයා වන නාමල් රාජපක්ෂගේ බල ප්‍රදේශයේ ය.  මාතර දිස්ත්‍රික්කයේ ද සමස්ත ප්‍රතිඵලය සලකා බැලූ විට ආණ්ඩුවට ආසන දෙකක් අහිමි වී තිබේ. කලින් ආසන 18කින්12ක් හිමි කරගෙන සිටි ආණ්ඩුවට මෙවර හිමි වී තිබෙන්නේ ආසන 17කින් 10ක් පමණි. ඡන්ද ප්‍රතිශතය ද 9%කින් පමණ පල්ලම් බැස තිබේ. සියලු දිස්ත්‍රික්කවල මෙවැනි පල්ලම් බැසීමක් අපේක්ෂා කළ හැකි අතර කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයේ කැපී පෙනෙන වෙනසක් දැකිය හැකි වනු ඇත.  
ආණ්ඩුව මෙම ප්‍රතිඵලය ලබන්නේ නිදහස්, ස්වාධීන මැතිවරණයකින් නො වීම ද විශේෂ ය. මේ ප්‍රතිඵලය ලැබෙන්නේ සමස්ත රාජ්‍ය යන්ත්‍රය ම සිය වාසිය වෙනුවෙන් යොදා ගැනීමෙන් අනතුරුව වීම සලකා බැලූ විට ඇත්තෙන් ම සමස්ත ප්‍රතිඵලයේදී ආණ්ඩුව පරාද බව පැහැදිලි ය. විපක්ෂය මෙම ප්‍රතිඵලයෙන් තේරුම් ගත යුතු කරුණක් වන්නේ අනාගත ජනාධිපතිවරණයකදී පොදු අපේක්ෂකයකුට මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයා පැරදවීම දුෂ්කර නො වන බවයි.

 

W3lanka බ්ලොග් අඩවියෙනි

altබස්නාහිර හා දකුණ පළාත් සභා සඳහා පැවති මැතිවරණයේ ඡන්ද විමසීම අද සවස 05ට අවසන් විය. ගණන් කිරීමේ මධ්‍යස්ථාන 608ක ඡන්ද ගණන් කරමින් පවතී. මෙය ලියන මොහොත වන විටත් නිල ඡන්ද ප‍්‍රතිඵල නිකුත් වී නැති නමුදු, ඡන්ද ප‍්‍රකාශ කිරීමේ මධ්‍යස්ථානවලින් ලැබෙන තොරතුරුවලට අනුව ඡන්ද ප‍්‍රකාශ කිරීමේ ප‍්‍රතිශතය මෑත ඉතිහාසයේ අවම අගය ප‍්‍රදර්ශනය කරයි. කොළඹ දිස්ත‍්‍රික්කයේ ලියාපදිංචි ඡන්ද දායකයන්ගෙන් අඩක්වත් ඡන්දය භාවිතා කර නැති අතර ඡන්දය දුන් ප‍්‍රතිශතය 49%කි. මෙය ගම්පහ දී 57%ක් ද කළුතර දී 58%ක් ද වේ. මෙය වාර්තාගත පහත වැටීමකි.

Last Updated on Friday, 04 April 2014 12:50

altලෝක දේශපාලන සිතියම ඉතිහාසය තුළ ස්ථිතිකව තිබුණු දෙයක් නොවෙයි. බලතුලනය විවිධාකාරයෙන් වෙනස් වන විට ලෝක සිතියමත් වෙනස් වී තිබෙනවා. රටවල් තව රටවල් සමග එක් වීම, වෙන් වීම, රාජ්‍යවල දේශ සීමාවන් වෙනස් වී ලොකු පුංචි වීම ආදිය ලෝක ඉතිහාසයේ සාමාන්‍ය තත්වයක්.

Last Updated on Monday, 24 March 2014 16:37

altඑක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කොමිසම ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුවට දරුණු හිසරදයක් වී තිබේ.  දැන් ලංකාවේ බොහෝ දෙනෙක් හිතන්නේ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය කියන්නේ බටහිර ජාතීන්ගේ උවමනාවන් ඉටු කර ගැනීමට පිහිටුවා තිබෙන ආක්‍රමණික සංවිධානයක් ය කියා ය. එහෙත්, මේ ප්‍රශ්නය දෙස බලන්නට වෙනත් දෘෂ්ටි කෝණ ද තිබේ.

Page 1 of 13

සේයා සටහන

අවුරුදු දා

අවුරුදු දා

අධ්‍යාපනයේ නිදහසත්, නිදහස් අධ්‍යාපනයත් දිනා ගැනිමේ අරගලයට, අවුරුදු දා වුව විරාමයක් නොතබන ලාංකීය ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරය

Search